وب سایت رسمی مصطفی دانشور

روز گذشته وقتی از خواب بیدار شدم دیدم تلویزیون دود از نهادش برآمده است. بوی سوختگی همه جا فراگرفته است. آن طرف تر فریزر هم آتش درونش را بیرون فشانده بود. این میانه داستان سوختن وسایل الکتریکی ما در اثر برق است.

برق شهر ما هیشه در نواسان هستند. گاهی آنچنان ضعیف می شوند که لامپهای اتاق ها به سان فانوسی کور سوی نوری می پراکنند. اما دیروز از کرامات اداره برق آنچان برق به وجد آمده بود که سیم های و دستگاه های برقی توان از کف داده فیوز پراندند. انقدر ولتاژ بالا رفته بود که لامپ های ۱۰۰ به زورمندی ۱۰۰۰ رسیده بودند. انوارشان هوش از هر بیننده می ربودند و مشعشات آنها سوی چشمان زوال می کرد.

به هر حال سونامی برق خساراتی به وسایل ما تحمیل کرد. خوشبختانه رایانه اینجانب به وسایل پیشرفته مجهز بود و از این بلا برجست.