وب سایت مصطفی دانشور

محمد حسین عنقا

گالاں په نوکیں پسگاں نوکیں جناں وتی
نوکیں سُراں من مان کناں لیکواں وتی
بوتگ سروز کُهن ته نو کے کناں گراں،
دمبورگ ءَ را تار دگر مان کناں وتی
پرچی گشاں چه خسرو ء‌ُ شیریں و کوه کن
اچ شه مُرید حانی ءُ چاکر گوشاں وتی
میے دوستیں که پُل گور ءَ‌ بست آئی نام مٹ
گالاں پچے من گیسو ءِ نام ءَ گراں وتی
مور ءَ ‌من بُن دیاں که نه نندیت مے ڈِه ءَ
لک لک ستا من گردن ءَ هنج ءِ کناں وتی
من هزم رستم ءِ پچے ایران بجنتی چیر ءَ
سندھ ءِ برو کیں پنوں ءَ کاراں رواں وتی
کارنت لوڑی ءِ که ستا کنت دومی ءَ
میریں بلوچیاں او گلایاں شیاں وتی
سرداریاں زبان ءِ زمین کُرته ونڈاگر
بیبرگ من بیاں کناں لاشاریاں وتی
هُور ءَ من چوں کناں که نه کیتے زبان منی
داتِش اگر بهشت ته جود ءَ براں وتی
عنقا هما را پٹ که چه سهدار هم کپوک
هر چی سرا ئے اتک نه هشتے زبان وتی

دلی عاشق کت ءُ داتے منارا
که اے پیم ءَ به رکینیت وتارا
گناهے عاشقی زنڈیں گناهے
به پهریزیت خدا مارا شمارا
قیامت باکه شپ هچی نمانی
کپی کهرے جتائی ءِ شپ ءَ را
من زاناں راه ءُ را بنداں بهشت ءِ
سلامت کاں خدا مار ءِ دپ ءَ را
کریم ءِ ذکر ءُ طاقت بس همیش انت
که چُکًی تئی گُشان ءِ پلو ءَ را

«کریم دشتی»

تقدیم به همه دوستانی که گدام (چادر – tent) را دوست دارند به خصوص جناب گمشادزهی که همین اواخر به گدام رفته عکس‌هایی به اشتراک گذاشت.

شعری از محمد حسین عنقا

گدام

ما بلوچوں گداں نندوکیں
مئے گدان اِنت آسمان ءَ چو
وش نگه ب ی بی ءِ گدان ءَ چو
چے سما هست ماں جهان ءَ چو
لوگے ماڑی گے پل اڈوکیں
مئے چراگ آسمان ءِ استال انت
روک بے عیب چو سر ءِ خیال انت
چے سما ماں جهاں چشیں حالی انت
هست گش بے چراگ الوگیں
گوه ءِ برز ءَ ماں آسمان نشتگ
چش که چپین ور استیں دیدگ
بی سما، اچ گلام، اچ واجگ
جهل نندوک پرزنندوکیں
سنگ مئے سرجه ریک مئے بوپ انت
لوس میے گس او شهر مئے لوپ انت
گوه ءِ گٹیں تلانگ مئے توپ انت
پج مزاری سلانی پوشوکیں

ساز کوهانی پرما گوطنبارگ
صوت کورانی پرماژنبارگ
گال گواتانی پرماهیژارگ
مئے دل ءِ نیست ئی سر نوکیں
مئے مڑائی په بولکی ئین ذات
پرکھ نئے مذهب که هچ مبات
نے همی زرّع حاکمی ءِ پسبات
نیست هیچ و شمنے رسینوکیں
ما بلوچوں گدان نندوکیں

امروز انت هزارانی دل ءِ راز دل ءَ انت              تو بیا که من ءَ دوست په تو باز دل ءَ انت

چماں چه نه بیت پاشک زرین واهگ ءِ زیمل         ارسانی زهیر نالیں نل ءِ ساز دل ءَ انت

یات انت من ءَ نیاد زمستانیں شپانی                 چو بهاپ تئی بکملیں امباز دل ءَ انت

چے تیاب دپ ءِ ریک ءُ زر ءِ چول مجازیں         مروارد ءَ کرکینک ءَ مه شوهاز دل ءَ انت

ما نیکیں گناهگارانی کئی قاضی شر ءَ جنت         ما لوٹیں به بیت کئیف تر واز دل ءَ انت

                        «مبارک قاضی»

لغات

پاشک:‌فاش

واهگ: خواسته – عشق

ارسان: اشک

نیاد:‌ مجلس و دیوان

امباز:‌آغوش

کرکینک: صدف

روچ ءَ گوں غماں گریوگ هر پاساں شپ ءِ نارگ       آسان نه انت درد ءُ سوزمان ءِ دل ءَ دارگ

بالاد ءَ کسانین ءَ همبل تئی شاباش انت!                  گوازین یے په شُد روچاں انگت نئے دلِوارگ

حال ءَ وتی دنیا ءَ باور چوں کنائین یے!                 چاک بیت نه کنت سینگ اندر نه بیت پیش دارگ

اے داگ منا داتگ آزاتیں غلامی ءَ                         ارساں که هوار انت حون، گوں کندگاں اُفارگ

چُٹگ چه اے اندوهاں هنچوش انت پتو ساحر      آزمان ءِ پدانک بندگ، استالانی جهل آرگ

                                                                       «مراد ساحر»

په بلوچانی شیر زالاں

تو بگوار واهگی کهر ءِ انگر                       کم منی مهر نه بیت انت هچبر

ساهگوں کلّ ءِ تئی من په وت                    گرمیں روچانی کتگ سارتیں در

شپ گلگدار مه بیت وابانی                       آگهیں روچ اوں تئی اکس ءِ بر

وتی جند ءَ را پلاں من چه تو                      گوں تئی هیسی سر ءَ بستگ سر

زینت ءِ دست تئی دست ءَ انت                  یل نه بیت زور به جنت دنیا ستر

«زینت ثنا بلوچ»

میر گلخان نصیر:

قـدم قــدم رواں ببــــــت ــ دلیـر و پهلــوان بـبــــــــت

په شان مادر وطـــــــن ــ فدا گوں جسم و جاں ببــــــت

په نام و ننگ آبـــــرو ــ ســرا وتــــی دیاں ببـــــت
غلامی ءَ چه درکپیـــــت قدم قدم رواں ببــــــــــت

گر آسماں شمئے ســـــرءَ ــ پرشته پر غضب ببیـــــت

گرند و اَور و بـــــرق و باد ـ تهار و تیره شب ببیـــت

زمین ببیت چو آچـــــش ءَ ـــ زمانــه بــے ادب ببـیـت

ولے شمـا په مـنــــــــزل ءَ قـدم قـدم رواں ببیـــــــــت

ببیت اگر شمئے ســـرءَ ـــ غضب غضب ، ستم ستم

گوں تیگ ءِ ظلم و ظالمی ــ ببنت سر شمئے قلــــــــم

رَوِت شما چو بے خطـــر ــــ پدا شمئــے مبنــت قـــــدم

گوں خاک و خون تر بتــر قــدم قــدم رواں ببــــــــــت

تپنگ ءِ تیر و توپ و بـم ــــ شمئے سرءَ په گـــــوارگ ءَ

دل و جگر ببنت دو کــپ ــــ نظر مبیـــت په چــــــارگ ءَ

رواں ببنت جوئــے خــون ـــ فلــک بکــنت نـــــــدارگ ءَ

بهشت ءِ حور و مـــــــاڑی ءَقــدم قــدم رواں ببـــــــــــــت

اے زندگــــی غلامــی ءِ ــ په مومناں حــــرام حــــرام

نشان نه اِنت اے مـومـن ءِ ــ ببیت کافــــرءِ غــــــــلام

خبـــر نگشتـــه اَچ وت ءَ ــ نصیــر گشته اَچ کـــــــلام

په مؤمنــــــانی منــــــزل ءَ قــدم قــدم رواں ببــــــــــــت