یکی از رویدادهای مهم در جامعه نشر رو نمایی از کتب در جلسه‌ای با حضور علاقه‌مندان است. معمولا کتاب‌های مهم فرهنگی-اجتماعی یا ادبی با حضور اندیشمندان طی مراسمی رونمایی می شوند تا بتوان از این طریق مخاطبان عام و خاص را برای این کتب جلب کرد.

بنده برای این اتفاق مهم پیشنهاد می کند در یکی از شهرهای بلوچستان،ترجیحا چابهار، چنین مراسم برای این دو کتاب برگزار شود. شهر چابهار در زمینه برگزار چنین رویدادهایی همیشه پیشگام بوده‌ است. دوستانی که این مطلب را می خوانند امیدوارم پیام ما را به دوستدارن فرهنگ و هنر بلوچی در شهر چابهار برسانند. چنین حرکات فرهنگی تاثیری شگرف در توسعه فرهنگ بلوچستان و انعکاس وسیعی در سطح کشور و حتی جهان خواهد داشت. تاثیر دیگر این نوع گردهمایی‌ها این است که اهالی فرهنگ و هنر به بهانه‌هایی این چنین گرد هم می آیند. از اثر گذاری این حرکت بر روی جامعه نویسندگان و سپاسگذاری از مولفان نباید غافل بود.

رونوشت به دوستانمان در چابهار،نیشکهر،کنارک و توابع

با دوستان مروت  با دشمنان مدارا

داستان چیست؟
ما برای مشاروه مدتی قبل جهت انجام پروژه‌ای به یک نهاد دعوت شدیم. ما ساده‌ٔ بی خبر خود را با تمام سلاح و قوا آماده کرده بودیم. به انجا رفتیم تا نظر خود را در مورد کلیات و جزییات آن طرح بیان کنیم. تجربیات سال‌ها وب‌نوردی را بدون چشم داشت در اختیار رفقا گذاشتیم. جلسه اول کفایت داستان را نکرد. هفته بعد با کوله‌ باری از نوشتار و مقاله و عکس به سخنرانی پرداختیم. هر چند در آن جمع کمتر کسی از مسایل فنی مطلع بود. سعی بر آن شد کلیه مطالب به زبان عامیانه به آنان تفهیم شود. خلاصه جلسه دوم به پایان رسید. نتیجه آن شد که آن جمع در قیاسی بزرگتر با هم‌کیشان به مشورت نشسته و نتیجه را اعلام دارند.
از آن روز مدتی می گذرد. ما کارمان را با صداقت انجام داده بودیم. بعدها از دوستی جویای سرانجام آن موضوع شدم، خبردار شدم که آن شور دوستان به این نتیجه رسیده است که ما آن مشاوره‌ها را صرفا جهت منفعت جویی شخصی ارائه کرده‌ایم. گویا دوستان به این نتیجه رسیده بودند که ما را همیانی بزرگ در کناره بود و برای پر کردنش مغز‌های آنها را خالی کرده بودیم. حال خودتان قضاوت کنید ما چگونه مردمانی هستیم؟
در همان روزها بارها تاکید می شد که شما باید نقش فعال‌تری برای جامعه‌تان ایفا کنید. ما نیز هندوانه‌ها را با آغوش باز،بی خبر از همه جا،  زیر بغلمان پذیرا بودیم.اگر ما به آن جلسات نمی رفتیم حتما متهم به سهل انگاری در ایفای نقش شهروندی‌مان می شدیم. ما مسئله را با دید باز نگریسته و به جلسه مشاروه آنها رفتیم اما دیدید چگونه منفعت طلب از کار در آمدیم.

تراوشات ذهنی من در یک بامداد برفی

از ترجمه‌های او رمان نازک نوشتهٔ سید ظهورشاه هاشمی است. بنده بسیار از خواندن این اثر ارزشمند لذت بردم. هرچند انتقادی بر این اثر داشتم. همان روزها سرتیترهایی از این نقد‌ها آماده کرده بود. بسیار دوست داشتم این انتقادات ادبی و ترجمه‌ای را با این نازنین به بحث بگذارم.

دیدار اشکان و یاسر نازنین بار دیگر من را به همان حال هوا برد. مدتی قبل خبر موفقیت استاد برهانی را در وبلاگ بلوچ ارتباط دنبال کردم. آن روز از کسب آن جایزه برای ادبیات بلوچستان بسیار خوشحال شدم.

بنابر نوشته اشکان و یاسر آنچه که من را با آنها موافق کرده است تقدیر از این استاد در زمان حال است. قدردانی برای کسانی که زحماتی برای ادبیات این مرز و بوم کشیده‌اند یک ارزش متعالی است.بنده آنچه را که به نظر می رسد برای تقدیر از استاد برهانی در ذیل بیان می کنم امیدوارم دوستان نظرات خود را در این باره بیان کرده و سعی کنند ما را در پای گیری این ایده یاری کنند.

من پیشنهاد می کنم در یکی از سالن‌های شهر ایرانشهر جلسه‌ای با حضور ادبا و نویسندگان برگزار شود. در این جلسه داستان خوانی و نقد ادبی حول محور آثار استاد برهانی برگذار شده و در آن جلسه از زحمات این نازنین قدردانی صورت گیرد. البته برای شهر نیاز است این گونه جلسات کتاب خوانی و نقد حداقل هر ماه یک بار برگزار شود.

 چریک پیر لقبی است که رازگو بلوچ به استاد برهانی داده است

سایت‌های توزیع کننده مانند لینوکس‌شاپ و سیتو که از مهمترین سایت‌های محصولات گنو/لینوکسی هستند خوشبختانه حرکاتی از این قبیل را در سال‌های اخیر انجام داده‌اند که هنوز برای جامعه ما ناکافی است. البته ما،کاربران و فعالان لینوکس، باید به حمایت از این چنین سایت‌های بپردازیم. ما با خریدن و حمایت از این چنین حرکاتی می توانیم به توانمندسازی فرهنگ گنو/لینوکس کمک شایانی کنیم.

امیدورام دوستانی که این نوشته را می خوانند با حمایت از این گونه حرکات باعث گسترش بیش از پیش جنبش گنو/لینوکس در ایران شوند.

دوستانی که تمایل به داشتن این کلاه‌ و کلاه ردهت دارند می توانند به لینک‌های ذیل مراجعه کنند:

• کلاه پارسیدورا
• کلاه ردهت

موضوع این جلسات در چند جلسه آینده حول محور رسانه دیجیتال خواهد بود. بنده از دوستان با توجه به علایق و توانایی‌هایشان تقاضا کرده‌ام هر کدام درباره موضوع خاصی برای جمع مطالبی را ارائه دهند.تا به حال که این مطلب را آماده می کنم دوستان ذیل مطالبی حول محور رسانه دیجیتال ارائه می دهند. البته اگر دوستان دیگر نیز اعلام آمادگی کنند و مطالبی داشته باشند سعی خواهم کرد لیست زیر را کامل کنم.

• مصطفی دانشور – امنیت در وبلاگ نویسی
• یاسر کرد – مقایسه رسانه کلاسیک(مکتوب) و دیجیتال
• شهرام ریگی – سرویس دهندگان وبلاگ ایرانی و غیر ایرانی
• یوسف امیری – رسانه دیجیتال و دانشگاه
• …

چنانچه شما در این شهر هستید و می خواهید مطالبی در این جلسات ارائه دهید لطفا از طریق ارسال نظرات همین نوشته به من اطلاع دهید.

متاسفانه امسال نمایشگاه بسیار نامنظم و بدون برنامه بود. ظاهرا در روز افتتاحیه برنامه‌ها کلا به هم ریخته بود و کسی از مسئولین برای افتتاح حضور نداشته اند. در دو روز آخر که من نیز از نمایشگاه بازدید کردم حضور چشم گیری از شرکت‌های فعال در حوزه آی‌تی کشور و استان دیده نمی شد. مسئولین برگذاری برای این نمایشگاه اطلاع رسانی چندانی انجام نداده بود. بارها در اینترنت به دنبال خبری در این باره می گشتم اما فقط نوشتهٔ سال قبل خود را می یافتم.هر چند در شبکهٔ هامون تبلیغات این نمایشگاه نمایش داده شد ولی باز هم نتوانست بازدید کنندگان زیادی به این مکان بیاورد.

سال‌ها قبل بازدید کنندگانی از سایر شهرهای استان به نمایشگاه آمده بودند اما با توجه به حضور کم رنگ شرکت کنندگان اصلی کمتر کسی تمایل داشت از این نمایشگاه بازدید کند.

امسال نمایشگاه در زمینه تنوع شرکت‌ها و تنوع ارائه خدمات به نسبت سال‌های قبل از وضعیت مناسبتری برخورد دارد بود. اما ضعف عمده عدم اطلاع رسانی مناسب در رسانه‌های مختلف استان بود. این ضعف اطلاع رسانی حتی در سایت‌های متولی و شرکت‌های حاضر در نمایشگاه مشهود بود. بسیار از شرکت‌ها و سازمان‌ها مهم در زمینه آی‌تی در استان تمایل چندانی برای شرکت در این نمایشگاه نداشتند از جمله یکی از غایبین این دوره می توان از سازمان نظام صنفی رایانه استان نام برد. در این نمایشگاه ظاهرا فقط صنف رایانه زاهدان حضور داشت.

امیدوارم مسئولین و برگذار کنندگان نمایشگاه از تجربه سال‌های قبل برای بهبود برگذاری‌های سال‌های بعدی استفاده کنند. مسئولین می توانند از نظرات کارشناسان و افراد خبره فعال در این زمینه بهره جویند.

برنامه ریزی یکی از ارکان یک سیستم است. سیستم آموزش نیز برای حرکت در هر سطحی نیاز به برنامه‌های دقیق و مدون دارد. برنامه‌هایی که بتوانند اهداف کلی و جزیی از پیش تعیین شده را در قالب آموزش و پرورش به پیش ببرند. حال اگر سیستم به هر نحوی از انحای دچار عیب شد باید چه کرد؟ جواب خیلی ساده است:برنامه‌ریزی

پس از مدت‌ها تجربهٔ آموختن و آموزش در سیستم پیشین و فعلی باید بگویم ضعف مفرطی در تدوین برنامهٔ درست در سیستم آموزش کشور به چشم می خورد. هنوز اول هر سال آموزشی برای دست‌اندرکاران این امر به درستی مشخص نیست که در آن سال و هر مقطعی از زمان به دنبال چه هدفی در کار خود باشند. بیشتر مدیران و مسئولین در چنبره کنترل امور و روزمرگی گرفتار شده‌اند. به عبارت دیگر اگر آنها هنری داشته باشند صرف نگهداشتن امور و گذراندن ساعات کاری می شود تا برنامه‌ریزی و تدوین جهت حرکت در نهاد و سازمان خود.

حال می خواهم به نمونه‌هایی از این عدم ثبات و برنامگی در آموزش در اطراف خودم بپردازم. تقریبا یک ماه از شروع رسمی آغاز به کار مدارس می گذرد اما متاسفانه  تنها چیزی که در این مدت مشاهده نکرده‌ام برنامه‌ریزی و هدفمند بودن کارها بوده است. بسیار از مدارس هنوز برنامهٔ درسی هفتگی خود را تدوین نکرده اند. مدارس برنامهٔ درسی را روزانه به دانش آموزان و معلمان اعلام می کنند. برخی مدارس حتی برای برخی دروس دبیری در نظر نگرفته‌اند. مسئولین آموزش هر روز در سازماندهی نیروها تغییراتی  می دهند.

چنین کارهای نشانگر عدم التزام مسئولین آموزشی به اهداف آموزشی و مسایل مربوط به آن است. تغییرات بدون برنامه و عدم حفط ثبات در سیستم آموزش روند آموزش را دچار بحران‌های دایمی خواهد کرد. آفت آموزش عدم وجود برنامه ریزی صحیح و نبود ثبات کافی در رویکرد جریان آموزش است. امیدوارم همه مسئولین آموزشی به خصوص در سطوح پایین تر بیش از پیش درک سیستماتیکی از آموزش پیدا کنند.

هرکس سعی می کرد با یادآوری خاطراتی از کار و زندگی با او جنبه‌هایی از زندگی او را نمایان کنند. طرفدران اپل نیز در این اواخر سعی کردند ارادت خود را به استیو بیشتر از قبل نشان دهند.اما به راستی استیو جابز چگونه فردی در دنیا سلیکن ولی و تکنولوژی بود؟ آیا او یک اسکروچ و طماع بود که فقط منافع مالی خود و شرکتش را می دید؟‌ آیا او فردی خادم و تاثیرگذار در پیشرفت دنیا تکنولوژی بود؟ آیا او یک رهبر و مدیری لایق در دنیای آی‌تی بود؟ آیا او بازار و نیازهای آن را به بهترین نحو می شناخت و از آنها سود می جست؟ هر کدام از این سوالات  دارای طرفدارن و منتقدانی هستند. اما به راستی او چگونه شخصیتی بود‌؟

اولین ویژگی مردانی از جنس استیو جابز و کسانی که در دنیای تکنولوژی برای خود اسم و رسمی به هم زده‌اند این است که آنها به دنبال تحقق آرزوهای خود از مسیرهای ناشناخته و نامتعارف بوده اند. بیل گیتس، استیو جابز دو تن از نام‌های شناخته در دنیای کامپیوتر و تکنولوژی هستند. آنها رسما برای ورود به این دنیا در هیچ دانشگاهی درس مرسوم نخوانده اند. اما بسیار از کسانی که در آنجا درس می خوانند یا خوانده‌اند اکنون برای این دو شرکت یعنی اپل و مایکروسافت کار می کنند. به قول بیل گیتس دوستانم در دانشگاه درس می خواندند و مهندس کامپیوتر می شدند ولی من که دانشگاه نرفته بود رییس آنها شدم. استیو جابز حتی فرصت حضور در دانشگاه را داشت ولی راه رسیدن به هدفش را از مسیر دیگری دنبال کرد. حال روزی رسید که دانشگاه‌های برای دادن دکترای افتخاری به این دو نابغه سر و دست می شکنند.

تاثیرگذاری جابز در دنیای تکنولوژی
بدون شک  از موثرترین افراد در دنیای تکنولوژی اگر بخواهیم لیستی تهیه کنیم حتما جابز جزء یکی از افراد تشکیل دهنده  آن لیست خواهد بود. او در زمینهٔ نوآوری رایانه‌های شخصی تا گوشی‌های همراه بدایع زیادی را به جامعه عرضه کرد. یکی از بزرگترین دستاوردهای او تغییر نگرش به وسایلی مانند کامپیوتر شخصی،لپتاپ،گوشی همراه و تلبت بود. مثال: پیش از ظهور تبلت آی‌پد چنین گجتی با چنین شمایلی در دنیا حضور نداشت. بیشتر تبلت-مانندها دارای یک صفحه لمسی و یک قلم نوری بودند. اما طراحی و ایده آی‌پد برای بسیاری از سازندگان این وسیله الهام بخش بود. به گونه ای که در طراحی و نوع تعامل کاربر با این دستگاه تقریبا همه ایده آی‌پد را دنبال می کنند. یعنی سیستمی با دستورگیری لمسی با برنامه‌های جانبی برای بهبود کارکرد چنین دستگاه‌هایی. این که چنین گجتی دارای چه سیستم عامل به چه ویژگی ها و محدودیت‌های است، کمتر موضوع بحث این نوشته است. اپل با عرضه لپتاپ‌های سبک و نازک سعی در به چالش کشیدن رقبا در تولید چنین محصولاتی داشت. بعدا شرکت‌های دیگر با ایده گرفتن از فکر سبک و نازک بودن لپتاپ سعی در دلرباتر کردن محصولات خود کردند.

جابز و شرکت اپل دو نکته را در تولید محصولات خود بسیار دقیق به کار می بردند:‌عرضه به موقع و رفع نیاز اکثریت. اپل سعی می کند هر محصول یا نوع آوری خود را در زمان مقتضی به بازار عرضه کند تا بتواند جذب حداکثر کاربر را داشته باشد. زمانی که دیده می شد لپتاپ‌ها سنگین و ضمخت هستند آنها سری ایر را عرضه کردند. بعدها وقتی کاربران میان استفاده از لپتاپ و گوشی مردد بودند جابز آی‌پد را به بازار عرضه کرد تا فاصله میان این دو دستگاه را با این گجت رفع کند. نکته دیگر اپل در عرضه محصول نیاز سنجی درست بازار است. آنها با تحلیل‌ها روند بازار و دنیا تکنولوژی سعی دارند تا رویکرد بازار را کشف کرده و محصولی درخور آن طیف گسترده به بازار عرضه کنند.البته همانگونه که در بالا گفته شد اپل در بسیاری موارد سعی در جهت دهی بازار داشته است.

برخی محصولات اپل را محدود کننده و محصور کنندهٔ کاربر در همان دنیای مورد نظر اپل می دانند. استالمن و حامیان دنیای نرم‌افزارهای آزاد اپل و مک را زندان شیک می دانند و کاربر را تحت تاثیر ارادهٔ اپل می دانند. برخی دیگر نیز عاشق سینه چاک مک و اپل هستند و بودن در این دنیا را به ور رفتن با سیستم عامل و به عبارت دیگر کیگ بودن ترجیح می دهند. آنها استیو جابز را پیامبر گونه باور دارند. از سوی دیگر حامیان نرم افزارهای آزاد او را زندانبان و شیطانی خبیث که سعی در کنترل بیش از پیش هر نوع پیشرفت داشته و پیشرفت را در قلمروی خود و برای خود مقبول می داند،می شناسند. حال که استیو جابز مرده است بار دیگر این بحث و جدل را به میان آمده است.کلاهبردار،زندانبان،بازاریاب،مدیر و مخترع القابی هستند که به او داده می شود.

نتیجه گیری:
استیو جابز یک مرد موفق در ارائه ایده‌های نو و حرکت به سمت پرورش و رسیدن به آنها بود. او به بهترین نحو دنیا اطراف خود و بازاری که در آن باید رقابت می کرد را می شناخت. او با عرضه اختراعات و نوآوری‌هایی سعی در حفظ و راضی نگه داشتن دنیای تکنولوژی داشت. او همچنین با به منحصر کردن کاربران در دنیای مک سعی در بردن سود از این بازار داشت. محصولات اپل شاید با فلسفه و دیدگاه بسیاری از ما در تضاد شدید باشد اما باید قبول کنیم جابز و اپل با شگردهایی بازار را در بسیاری از زمینه‌های تکنولوژی در اختیار خود گرفته‌اند.

نظر شما درباره استیو جابز و اپل چیست؟