مصطفی دانشور (Mostafa Daneshvar)

مدتی است که از نوشتن آخرین یادداشتم می گذرد. امروز به نظرم رسید درباره امتحانات چیزی بنویسم. فصل خرداد همیشه برای همه محصلین در همه مقاطع تداعی کنند امتحان پایانی سال است.

به طور کلی در نظام آموزشی ما تقریبا دو نوع ارزیابی از آموخته های یادگیرنده صورت می گیرد:‌ تدریجی و تکمیلی. آزمون های که در طول سال معلمین از دانش آموزان به عمل می آورند و نمراتی که به فعالیت های درسی آنها داده می شود در مجموع نمره تدریجی او را در دو نوبت تشکیل می دهد. در این نوع ارزشیابی تدریجی متاسفانه مشکلاتی نیز مشاهده می شود.

اول آنکه در بیشتر موارد این نمره یک نمره واقعی بر اساس عملکرد دانش آموز نمی باشد. پس نمی تواند به درستی نشان دهنده ی سیر پیشرفت او باشد. در تعیین این نمره معیار دقیقی وجود ندارد. این باعث می شود که نظر شخصی در نمره اعمال شود. حتی به درستی نمی توان گفت که دانش آموز با طی چه مراحلی می تواند این نمرات را به طور کامل کسب کند. متاسفانه این عدم شفافیت باعث پدید آمدن ذهنیت های نادرست در زمینه سنجش عملکرد دانش آموزان توسط معلمان می شود.

دانش آموزان پس از اتمام دو نیم سال هر ساله در امتحاناتی شرکت می کنند. منظور از این آزمون ها سنجش کلی دانش آموز با توجه به آموخته های وی در آن مدت زمان مشخص است. درستی و نادرستی اینگونه آزمون ها همیشه میان اندیشمندان اهل فن محل مناقشه بوده است.

آزمودن آموخته های هر فرد در یک زمان کوتاه و با سولاتی محدود نمی تواند نشانگر تسلط فرد بر مطلب مورد بحث باشد. در آن آزمون ممکن است هزاران مشکل پیش آید یا حتی خود آزمون به لحاظ صحت در درجه ای از درستی نباشد که بتواند ممیزیی درست بین دانش آموزان باشد، پس با توجه به چنین مشکلاتی می توان استفاده تنها از این ابزار را نادرست دانست. برای ارزیابی یادگیرنده می توان به دفعات در طی مدت آموزش چنین آزمون هایی را برگذار کرد یا مثلا وظایفی را برای فرد تعیین کرد که انجام آن مستلزم دانستن برخی آموخته در طی سال تحصیلی می باشد.

حال  بیایم کمی درباره مسایل آزمون های پایانی در نظام آموزشی در آموزش و پرورش کشور به بحث به پردازیم. متاسفانه آزمون های پایانی در نظام آموزشی ما از استانداردهای پذیرفته بسیار فاصله دارند. اولین ایرادی که به این آزمون ها وارد است عدم تطابق سرفصل های تدریس شده در محتوای درسی به آزمون ها است. به طور مثال  میان آنچه که دانش آموز در طول سال به آن برخورد دارد با کیفیت سوالاتی پایانی رابطه منطقی وجود ندارد. دانش آموز در طول سال ممکن است بیشتری زحمت خود را به طور مثال بر روی فصل اول کتاب صرف کند ولی آن فصل کسر کوچکی در آزمون پایانی دارد.

مشکل دیگری که به طور کلی در سنجش این نظام آموزشی است، تاکیید بیش از حد بر آزمون پایانی است. نمراتی که دانش آموز به عنوان نمره مستمر کسب می کند همه دارای ظرایب یک می باشند ولی نمرات پایانی ۲ یا ۴ یا ۶ دارند. عدم اعتبار گذاری درست بر اهمیت آزمون ها می تواند نتایج نادرست یا حتی غیر واقعی را به ما نشان دهد. همانگونه که بالاتر اشاره شد می توان با تقسیم امتیاز پایانی به کارها و ظایف میان دوره ای دانش آموز به نتایج بهتری دست یافت. البته باید در نظر داشت که اگر آن وظایف درست و دقیق تعریف نشوند بار دیگر ممکن است عدم روایی آزمون را دربر داشته باشند.

حضرت بابا جان
حضرت بابا جان (۱۸۰۶-۱۹۳۱) در یک خانواده اشرافی به دنیا آمد.نام واقعی او گلرخ بود. پدر او شاهزاده ای پاتان بود. او در بلوچستان انگلیس، پاکستان کنونی ،‌ به دنیا آمد. تاریخ تولد او نا مشخص است. برخی آن را سال ۱۷۹۰ و برخی حتی ۱۸۰۶ نیز نقل کرده اند. او یک قدیسه مسلمان بلوچ بود. پیروانش او را قطب خود می دانستند. او سال ها آخر عمرش را در پونای هند به سر برد و در همانجا از دنیا رفت. مقبره او در پونا قرار دارد.

بابا جان حافظه ی بسیار خوبی داشت. گفته می شود او قران را در سال های ابتدا زندگی اش کاملا حفظ داشت. در سن ۱۸ سالگی به خاطر ازدواج اجباری از شهر خویش فرار کرد و گام به سوی جستجوی حق برداشت. ابتدا به پیشاور سپس به راولپندی رفت. حدود یک سال و اندی در کوهستان هایی که امروز پاکستان نامیده می شود تحت تعلیم یگ گوروی هندی بود.
بعد از دومین جلوس در راولپندی که با استاد هندو اش ماند، چندین بار به کشورهای خاورمیانه  سوریه، لبنان، عراق و شهر مکه رفت. او در طول سفر لباس مبدل مردانه می پوشید. در مکه او پنج بار در روز نماز می خواند و همیشه در گوشه ای عزلت گزیده بود. در مکه اغلب برای فقرا غذا فراهم می کرد و از بیماران شخصا پرستاری می کرد.
بعد از مکه به مدینه رفت. در آنجا سیاق پیشین  را برای عبادت و نماز گذاشتن برگزید. بعد از ترک عربستان به بغداد رفت و از آنجا به پنجاب بازگشت.
در سال ۱۹۰۳ باباجان دومین سفر خود به مکه را آغاز کرد.  حدود سال ۱۹۰۴ حضرت باباجان به بمبی باز گشت. خیلی زود به سمت اجمر در شمال هند رفت. بعد از اجمر بار دیگر به بمبی بازگشت که بعدا به پونا سفر کرد.
در پونا باباجان  آخرین مقصدش را بنا گذاشت. ابتدا زیر یک درخت چیرش نزدیک مسجد شاه بخاری در جاده رستا سرپناهی برای خود ساخت. بعدها در بخش چاربودی پونا سرپناهی بنا کرد که تا پایان عمرش در آنجا ماند.
حضرت باباجان در چاربودی پونا در ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۱ زیر درخت چیرشی که سال های پایانی عمرش را در آن گذارنده بود از دنیا رفت. در آنجا ، اطراف آن درخت،‌ برای او مقبره ای بنا شد.

گوگل مرور گر خود را به نام کروم برای سیستم عامل لینوکس نیز منتشر کرده است. در این نوشته به طور خلاصه می خواهم نحوه نصب نسخه بتا گوگل کروم را برای فدورا شرح دهم.

چون که گوگل برای کروم دارای یک مخزن اختصاصی می باشد پس ما می خواهیم این مخزن و کلید مروبطه را به یام(yum)  اضافه کنیم تا از این طریق بتوانیم همه به روز رسانی های مهم کروم را از مخازن گوگل به دست بیاوریم.

۱. ابتدا در ترمینال فرمان ‘rpm –import https://dl-ssl.google.com/linux/linux_signing_key.pub rpm – import https: / / dl-ssl.google.com/linux/linux_signing_key.pub’ را جهت وارد ساختن کلید مورد نیاز وارد کنید.

۲. در مرحله بعد باید مخزن گوگل را به لیست مخازن مورد استفاده یام اضافه کنیم. باید در شاخه ‘/ etc / yum.repos.d /’ مخزن ‘google.repo’را ایجاد کنیم. البته به یاد داشته باشید ساختن چنین فایلی در آن شاخه نیازمند دسترسی ‘root’ است.

۳. حال در فایل ایجاد شده ی ‘google.repo’ محتوایات زیر را وارد کنید:

[google]

name=Google – i386 name = Google – i386

baseurl=http://dl.google.com/linux/rpm/stable/i386 baseurl = http://dl.google.com/linux/rpm/stable/i386

enabled=1 enabled = 1

gpgcheck=1 gpgcheck = 1

gpgkey=https://dl-ssl.google.com/linux/linux_signing_key.pub gpgkey = https: / / dl-ssl.google.com/linux/linux_signing_key.pub

اگر سیستم شما ۶۴ بیتی است برای آن باید این محتوا را اضافه کنید:

[google64]

name=Google – x86_64 name = Google – x86_64

baseurl=http://dl.google.com/linux/rpm/stable/x86_64 baseurl = http://dl.google.com/linux/rpm/stable/x86_64

enabled=1 enabled = 1

gpgcheck=1 gpgcheck = 1

gpgkey=https://dl-ssl.google.com/linux/linux_signing_key.pub gpgkey = https: / / dl-ssl.google.com/linux/linux_signing_key.pub

حال فایل مورد نظر را ذخیره می کنیم.

اکنون شما مخزن گوگل را به مخازن یام (yum) افزوده اید.

۴. شما می توانید در ترمینال دستور ‘su -c’yum install google-chrome-beta

‘ را آزمایش کنید خواهید دید که کروم شروع به نصب شدن می کند.

نکته بسیار مهم برای کاربرانی که در ایران واقع شده اند:

چون گوگل دسترسی به فایل ها و دانلود ها خود را برای آی پی های ایرانی بسته است این روش چندان سودمند نمی باشد مگر آن که از پروکسی استفاده کنید.

Translated by Google

لهجه کرشی (Koroshi) جزیی از زبان های شمال غربی ایرانی است. جایی که زبان بلوچی در آن واقع شده است. این لهجه در تقسیم بندی زبانشناسی بخشی از لهجه ها و شاخه های زبان بلوچی قرار می گیرد. در سلسله مقالاتی قصد دارم لهجه های مهم بلوچی را که در تقسیم بندی های زبانشناسی دارای شاخه و کد اختصاصی هستند مورد بررسی اجمالی قرار دهم.
اولین لهجه ای که قصد دارم به آن به پردازم کرشی است. چون این لهجه خارج از محدوده جغرافیایی بلوچستان قرار گرفته است کمتر مورد توجه قرار گرفته است. شاید کمتر کسی بداند که آنها در کجا زندگی می کنند. بر اساس تحقیقات انجام شده آنها در استان فارس، ایران، زندگی می کنند. این لهجه بلوچی به علت همسایگی با زبان فارسی بسیاری از ویژگی های این زبان را به خود گرفته است. ظاهرا گویشوران این زبان برای مردم قشقایی کار می کنند و به کار شترداری مشغولند. به لحاظ جمعیتی چیزی در حدود ۴۰ تا ۵۰ خانوارند. به عبارت دیگر جمعیت آنها در سال ۸۵ چیزی در حدود ۱۰۰۰ نفر بوده است.
آواشناسی
واکه ها:
- کوتاه : â, a, e, i, o, u
- بلند: â:, ā, ē, ī, ō, ū
همخوان ها:
سایشی: ð مانند ‘sað’ یا صد
سایشی کامی صدادار: ɣ
سایشی چاکی: مانند ‘اره”
کامی : مانند ‘g’ و ‘k’

دستور
فعل ها:
- نشان مصدر ساز : -ag یا اگ

اسم:
پسوند ‘-یوک’ اسم را شناسه می کنند. مانند golâbi-yok یا گلابیوک همان گلابی در فارسی است.

- نشانه “i” در این لهجه اسم را به نکره مبدل می کند. مثلا چوکی (بچه ای)
- اسم ها توسط پسوند های ‘گل’ یا ‘اوبار’ جمع بسته می شوند. مثلا مردینگال ( مردها) یا سیب-اوبار (سیب ها)
- برعکس فارسی صفت ها قبل از اسم قرار می گیرند. مثلا سیاهین انگور (انگور سیاه)

لغات
در اینجا چندین لغت که در این لهجه وجود دارد با معادل فارسی و بلوچی آنها آورده شده است.

- کشنگ ( فارسی =قشنگ -بلوچی= شر)
- نگن( نان – نگن)
- تاریک ( تاریک – تهار)
کننگ ( خندیدن – کندگ)
گاد ( باد – گواث)
مثال های از جمله ها
- ای چین (i či-yen?) = این چیست؟
- علی کو اِن (ali ko-yen?) = علی کجاست؟
کید منا گونکی جد (kayad manâ ganki jad?) = چه کسی مرا صدا زد؟