امروز اول اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی است. به همین مناسبت غزلی از او را برایتان می آورم

شاعر:‌بهار

آهنگساز: درویش‌خان

سال آفرینش : ۱۲۹۴

دستگاه ابوعطا

خوانندگان: شجریان،بهبودف،علیرضا قربانی

بــــــهار دلـــکش رســـــید و دل به جــا نباشد
از آن کــــه دلــــبر دمـــــی به فکـــــر ما نباشد

در این بـــهار ای صــــنم بیـــا و آشــــتی کــن
که جنــــگ و کــــین با مــــن حزین روا نـباشد

صبحدم بلبل، بر درخت گل، بخنده می گفت
نازنیـــــنان را، مه جبیـــنان را، وفــــــا نباشـد

اگــــر کـــــه با این دل حـــزین تو عـهدُ بستی
عزیز مـــــن با رقـــیب مـــن، چـــرا نشستی؟
چرا دلــــــم را عــزیـــز مـــن از کــینه خستی

بیــــا در بــرم از وفـا یک شب، ای مه نخشب
تـــازه کــــن عهـــدی کـــــــه بــــر شکـــستی

ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس ، چه سفرها کرده ایم .

چه سفرها کرده ایم .

ما برای بوسیدن خاک سر قله ها ، چه خطرها کرده ایم .

چه خطرها کرده ایم .

—————————————-

ما برای اینکه ایران خانه ی خوبان شود ، رنج دوران برده ایم .

رنج دوران برده ایم .

ما برای اینکه ایران گوهری تابان شود ، خون دلها خورده ایم .

خون  دلها  خورده ایم.

—————————————-

ما برای  بوییدن بوی گل نسترن ، چه سفرها کرده ایم .

چه سفرها  کرده ایم .

ما برای نوشیدن شورابه های کویر ، چه خطرها کرده ایم .

چه خطرها کرده ایم .

—————————————-

ما برای خواندن این قصه ی عشق به خاک ، رنج دوران برده ایم .

رنج دوران برده ایم .

ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک ، خون دلها خورده ایم .

خون دلها  خورده ایم .

—————————————-

ما برای  روییدن گلهای سرخ در جهان ، چه سفرها کرده ایم .

چه سفرها  کرده ایم .

ما برای رساندن  پیام  صلح  در جهان ، چه خطرها کرده ایم .

چه خطرها کرده ایم .

—————————————-

ما برای اینکه دنیا  خانه ی خوبان شود ، رنج دوران برده ایم .

رنج دوران برده ایم .

ما برای اینکه دنیا   گوهری تابان شود ، خون دلها خورده ایم .

خون  دلها  خورده ایم.

Nelson Rolihlahla Mandela (Xhosa pronunciation: [xoˈliɬaɬa manˈdeːla]), born 18 July 1918,^[1] served as President of South Africa from 1994 to 1999, and was the first South African president to be elected in a fully representative democratic election.

source: wikipedia

امیت انت که الله رحمت بکنت.

شاید نوشتن از مسایل و مشکلاتی که همه معلمان همه روز با آنها روزانه دست و پنجه نرم می کنند در این روز چندان خوش آیند نباشد و یا گفتن آنها از زبان من چندان کارساز نباشد، پس بهتر است کمتر در این باره سخن گویم. کسان زیادی در این باره خواهند نوشت. شاید هزاران مقاله و نوشته در روزنامه ها و سایت های مختلف منتشر شوندو کلید واژه های تکراری همیشگی در انها همانند شمع، چراغ و محفل بشریت و چیزهای از این دست به وفور یافت شود پس من سعی می کنم از آنها اجتناب کنم.

پس سخن کوتاه می کنم و آرزو می کنم :

دانا و توانا باشیم