وب سایت مصطفی دانشور

کرنل ۳.۴ شامل داریورهای تراشه‌های ای‌ام‌دی، انویدیا و اینتل خواهد بود.

به گزارش اچ کرنل جدید که قرار است اواخر همین ماه منتشر شود همچنین شامل درایورهای جدید یو‌اس‌بی DisplayLink و بهبودهایی برای تراشه‌‌های ترکیبی اوپتیموس شرکت انویدیا باشد.

مدتی است در هیئت مدیره فدورا و کاربران آن بحثی درباره نام گذاری نسخ فدورا در جریان است. بحث دو تا است.

اول اینکه آیا باید برای انتشار دوره‌ای فدورا نامی انتخاب شود یا خیر؟ دوم اینکه روند و ارتباط نام‌ها با هم و در کل با فدورا و روند تصمیم گیری درباره آن نام است.

درباره اولی باید بگویم که نسخه‌های فدورا برعکس اوبونتو کمتر با نام انتشار شناخته می شوند. اکثر افراد ترجیح می دهند فدورا را با شماره انتشارش بنامند تا عنوانی که برایش انتخاب شده است. در سیستم کلی فدورا چه در لینک و برخی برنامه‌ها و آدرس‌دهی‌ها عدد انتشار همیشه بر آن لقب برتری کامل داشته است. پس بسیاری بر این عقیده هستند بهتر است به جای طی شدن این روند طولانی اداری و کاری فدورا همان عدد را برای نام‌گذاری فدورا انتخاب کنیم. موافقان می گوید از این نام برای تولید تم‌ها و کارهای گرافیکی استفاده می شود. بدون داشتن یک ایده واحد تولید کارهای این چنین کمی دشوار است.

درباره دوم: مشکل ربط نام انتخابی با سیستم فدورا،لینوکس و مباحثی این چنین است. بیشتر بحث در این است که رابطه خیلی کم رنگی میان اسم‌های انتخابی و فدورا وجود دارد. برخی حتی آن‌ اسم‌ها را برای فدورا نامناسب و خنده‌دار می دانند. در این زمینه مشکل دیگر روند طولانی انتخاب نام برای هر نسخه انتشار است. از پیشنهاد دادن کاربران تا تایید نهایی ردهت و سپس به رای گذاری آنها زمان طولانی و انرژی زیادی از تیم فدورا می گیرد. برخی با توجه به این نکات استدلال می کنند که بهتر است از این روند‌های دست و پاگیر رها شویم و بیشتر سعی را در بهتر سازی فدورا به کار ببریم.

اگر شما کاربر فدورا و عضو سیستم فدورا هستید می توانید تا آخر همین هفته در این رای گیری شرکت کنید. پس از این رای گیری هیئت نظرش را درباره این سیستم و مشکلاتش بیان خواهد کرد.

آیا می خواهید بدانید در سرور شما چه اتفاقاتی در جریان است؟ برای این کار باید دستورهای ضروری برای مدیریت سرور را به خاطر داشته باشید. وقتی آنها را یاد گرفتید پس می توانید مدعی شوید که راه مدیریت سرور لینوکسی را تقریبا یاد گرفته اید.

گرافیک نه!

یک قانون نا نوشته ثابت میان ادمین‌‌های لینوکس این است که تحت هیچ شرایطی نباید از محیط گرافیکی برای سرور استفاده کرد. چرا؟ دلایل زیادی می توان یافت ولی ساده‌ترین آن این است که برنامه‌های گرافیکی از منابع حافظه و پردازش سرور استفاده می کنند که می توان آن را در جایی دیگر به کار برد. برنامه‌‌های گرافیکی بیشتر جهت کنترل وضعیت سرور استفاده می شوند. وقتی از سلامت سرور مطمئن شدید سعی کنید برنامه‌های گرافیکی را خاموش کنید. سعی کنید برای کنترل‌‌های سرور از دستورهای شل استفاده کنید.

برنامه‌‌های گرافیکی را وقتی نیاز دارد اجرا کنید و وقتی کارتان تمام شد آنها را ببندید و نگذارید آنها در حال اجرا باقی بمانند.  سرورها معمولا در سطح اجرای ۳ بارگذاری می شوند یعنی شبکه و چند کاربری را پشتیبانی می کنند ولی برنامه‌های گرافیکی در هنگام بوت اجرا نمی شوند. وقتی نیاز به محیط گرافیک دارید باید از طریق شل و رفتن به سطح ۵ و دستور startx گرافیک را برای خودتان اجرا کنید.

اگر سرورتان در سطح ۵ و گرافیکی اجرا  می شود بهتر است فایل /etc/inittab را اصلاح کرده و id:5:initdefault: را به id:3:initdefault: تغییر دهید. اگر این فایل وجود ندارد آن را ایجاد کنید.

وقتی سرور شما در سطح سوم بالا آمد می توانید دستورهای زیر را برای مدیریت سرورتان استفاده کنید.

• iostat

دستور جزییات زیر سیستم ذخیره سازی شما را نشان می دهد. این دستور مشکلات ورودی/خروجی را برای شما نشان می دهد. از طریق آن می توانید سرعت و کند شدن سرور را چک کنید.

• meminfo و free

دستور meminfo جزییات حافظه و چیزهایی که در آن در جریان است را برای شما نشان می دهد. در لحظه می توانید وضعیت حافظه سرور را با دستور cat /proc/meminfo  کنترل کنید.

دستور free دید کلی به شما درباره حافظه سرور می دهد. فرق آن با meminfo این است دستور آخر جزییات را در اختیار شما قرار می دهد.

• mpstat

این دستور فعالیت‌‌های هر کدام از سی‌پی‌یو‌های موجود در  سرورهای چند سی‌پی‌یوی را برایتان گزارش می دهد. این برنامه به شما امکان می دهد گزارش آماری هر سیستم یا پردازنده را داشته باشید. همچنین با استفاده از این برنامه می توانید اخطارهای لازم را در مواقع حساس پیش از آنکه برای کاربرانتان مشکلی ایجاد کنند بگیرید.

• netstat

این دستور مانند ps هر روزه بارها مورد استفاده مدیران سرورها قرار می گیرید. این دستور اطلاعات لازم درباره شبکه سرور به شما می دهد. اطلاعات مانند سوکت،مسیریابی،پروتوکل‌ها و غیره را در اختیار مدیر قرار می دهد. این دستور با گزینه‌‌های زیادی استفاده می شود. برخی از آنها در زیر آورده شده اند.

-a : نشان دادن همه اطلاعات سوکتی

-r: نشان دهنده اطلاعات مسیریابی

-i: نشان دهنده اطلاعات رابط شبکه

• nmon

یک برنامه کد-باز است. برای کنترل عملکرد‌های سیستم لینوکس، پردازنده‌ها، ورودی/خروجی دیسک یا شبکه یا صف اجرا برنامه‌ها معمولا به کار می رود.

• pmap

این دستور مقدار حافظه ی مورد استفاده در پردازنده‌ها را برایتان نشان می دهد. با استفاده از این برنامه می توانید حافظه اختصاص یافته به هر برنامه را ببنید و کنترل کنید که کدام برنامه از حافظه استفاده زیاد و غیر مجاز می کند.

• ps and pstree

دو دستور بسیار کاربردی در مدیریت سرور هستند. ps اطلاعاتی درباره زمان اجرا و مقدار حافظه مورد استفاده در هر برنامه را برایتان نمایش می دهد. Pstree شاخه‌ای رابطه والد و فرزندی هر برنامه را به یکی دیگر نشان می دهد. از این دستورهای برای یافتن اطلاعاتی جهت کشتن برنامه‌های زامبی یا آنهای که زیاد و غیر موثر از سرور استفاده می کنند استفاده کنید.

• sar

این برنامه شامل سه برنامه دیگر است.sar  اطلاعات را نمایش می دهد و sa1 و sa2 اطلاعات را ذخیره می کنند. این برنامه درباره کاربری سی‌پی‌یو، ورودی/خروجی شبکه، حافظه و فعالیت‌های پروسه را اطلاعاتی در اختیارتان قرار می دهد.

• strace

این برنامه بیشتر کاربرد عیب یابی در برنامه را دارد. اما می توان از آن در عیب یابی برنامه، جمعاوری اطلاعات و غیره استفاده کرد.

• tcpdump

یک برنامه ساده و کاربردی برای مانیتور کردن شبکه است. با استفاده از آن می توان به جزییاتی کاملا درباره فعالیت‌‌های شبکتان دست یابید.

• top

دستوری است که با آن می توانید درباره فعالیت‌‌های پردازه‌هایتان اطلاعات داشته باشد. از طریق این دستور به شناسه پردازه، حافظه مورد استفاده آنها دست یابید. این دستور به طور پیش فرض هر ۵ ثانیه آپ دیت می شود.

• uptime

مدت زمانی را که سرور مورد نظر روشن بوده را به شما نشان می دهد. بار سرور و کاربرانی که با آن کار می کنند را می توانید با آن به دست آورید.

• vmstat

لینوکس برای کارکرد بهتر از حافظه مجازی استفاده می کند. با این دستور می توانید آن چه را که در حافظه مجازی می گذرد کنترل کنید.

• Wireshark

برنامه بسیار مفید برای کنترل فعالیت‌‌های شبکه سرورتان است. این برنامه برادر بزرگتر tcpdump است. از محیط گرافیکی موجود برای آن برنامه می توانید استفاده کنید. البته در محیط شل نیز می توانید آن را به کار ببرید. استفاده از این برنامه برای مدیران شبکه و سرور یک ضرورت است.

ده سال پیش اولین نسخه آرچ لینوکس منتشر شد. آرچ لینوکس یک نسخه گنو/لینوکس با انتشار غلتان است.

با وجود اینکه آرچ به صورت غلتان به روزرسانی می شود اما پانزده نسخه در این ده سال منتشر شده است. این انتشارها شامل بسته‌های به روزشده و برنامه نصاب برای نصب اولیه نسخه ساده آرچ است.

آرچ بیشتر برای کاربران حرفه‌ای لینوکس مفید است. اصول زیربنایی آن بر سادگی برای توسعه‌دهندگان و آسانی برای  کاربران هدف است. استفاده از آن برای کاربران تازه کار توصیه نمی شود.

تولدت مبارک آرچ!

پروژه فدورا نسخه  آلفا ۱۷ برای معماری‌های ARMv7hl و ARMv7hl را منتشر کرد. nullr0ute در این باره می گوید: اگر دوست ندارد دستکش‌هایتان را بکشید و دست‌هایتان کثیف شوند وقت آن است بروید و یک آی‌پد بخرید. تیم آرم از پرسش ها خوشحال خواهد شد ولی ما وقت نداریم قدم به قدم شما را راهنمایی کنیم. گوگل دوست شما است.

از  ویژگی های این انتشار اولیه می توان به نکات زیر اشاره کرد:

• س‌لینوکس به طور پیش فرض غیر فعال است. اما می توانید آن را فعال کرده و فایل‌ها را باید دوباره برچسب زنی کنید.
• کلمه عبور روت “fedoraarm” است.
• مشکلاتی در کرنل وجود دارد اما دردسر ساز نیستند. تیم آرم فدورا در حال کار برای رفع عیوب آن است.
• چهار هسته بر روی آن نصب است.
• سیستم در مرحله اجرای ۳ بالا می آید. تیم برای راه‌اندازی رابط گرافیکی آن کار می کند.

تیم بر روی ساختن بسته‌‌های دسکتاپ برای این معماری کار می کند. به خصوص کار بسته‌‌های واسط گرافیک که باید کامپایل شوند. اگر به دنبال فایل سیستم روت برای دستگاه‌‌های مختلف هستید می تواند بر اساس نوع دستگاه یکی از این فایل های را آزمایش کنید.

• فدورا ۱۷ آلفا ARMv7hl فایل سیستم روت مینیمال. مناسب برای دستگاه‌های ARMv7 مانند تگرا
• فدورا ۱۷ آلفا ARMv5tel فایل سیستم روت مینیمال. مناسب برای دستگاه‌های ARMv5 و ARMv6 مانند مارول

 

پروژه فدورا نسخه آلفای فدورا ۱۷ را  منتشر کرد. این نسخه شامل آخرین تغییراتی است که قرار است در نسخه آینده فدورا استفاده شوند. یکی از این تغییرات یوزرموو است. بر اساس این توسعه قرار است ساختار فایل سیستم فدورا دچار تغییر شود. بر این اساس تغییر شاخه‌های برنامه های اجرایی و کتابخانه‌‌ها به زیر شاخه /usr/ منتقل می شوند. شاخه‌های کنونی مانند /lib/ یا /lib64/ به صورت لینک سیمبولیک به شاخه‌های جدید متصل خواهدند شد.

فدورا ۱۷ شامل نسخه ۴.۸ دسکتاپ کی‌دی‌ای و ۳.۴ گنوم است. نسخه جدید گنوم همچنین با سیستم‌های گرافیکی که تسهیل کننده ۳ بعدی را ندارند کار خواهد کرد. از دیگر برنامه‌های موجود در نسخه الفای فدورا کرنل ۳.۳ و برنامه گرافیکی گیمپ ۲.۸ است.

فایل سیستم پیشفرض این نسخه  فدورا نیز اکست۴ خواهد بود. چون همانگونه در مباحثی که در توسعه نسخه ۱۶ مطرح گردید استفاده از فایل سیستم بی‌تی‌ار‌اف‌اس به نسخه‌‌های بعدی فدورا موکول شده است.

نسخه بتا فدورا در اوایل آوریل احتمالا منتشر خواهد شد. پس از این تاریخ تغییرات اصلی فدورا آینده اعمال خواهد شد. پس از انتشار بتا پذیرش ویژگی‌‌های جدید ممکن نخواهد بود. پس از انتشار نسخه کاندیدای انتشار نهایی فدورا در ۲۴ آوریل مشکلات احتمالی این نسخه مشخص می شوند. چنانچه مشکل خاصی پیش نیاید در تاریخ ۸ می فدورا ۱۷ رسما منتشر خواهد شد.

در یک خبر شگفت انگیز جرد اسمیت مدیر پروژه فدورا خبر  کناری گیری خود از این سمت را اعلام کرد. پس از انتشار نسخه ۱۳ فدورا جرد کار خود را به عنوان مدیر فدورا آغاز کرد. او در پروژه‌های مستندات و زیرساخت فدورا کار می کند.

او اعلام کرد که دیگر وقت آن است که این سمت را به فرد دیگری از تیم فدورا تحویل بدهد. او رابین برگرن (Robyn Bergeron) را به عنوان مدیر آینده این پروژه معرفی کرد. رابین مدتی است که مدیر برنامه ریزی فدورا است. او در همچنین مدیر تیم بازاریابی،عضو گروه علاقه‌مندی کلود در فدورا است. از کارهای اخیر او برگزاری کنفرانس فدو-کن (کنفرانس کاربران و توسعه‌دهندگان فدورا) در سال ۲۰۱۱ در تمپ آریزونا می باشد.

من از شنیدن این خبر در مرحله اول شوکه و خوشحال شدم. این یک اتفاق مهم در تاریخچه فدورا و پروژه‌های کدباز است که زنی از آن مجموعه مدیریت پروژه‌ای با این وسعت را برعهده می گیرید. البته چنین اتفاقی نادر نیست چون چند سال پیش بانوی به نام استورمی پیترز رییس هیئت مدیره گنوم بود.