بایگانی

بایگانی اسفند

روز پی

۲۴ اسفند ۱۳۹۰ بدون دیدگاه
پی

پی

امروز روز پی (π) نام گرفته است. در جهان دو روز برای این عدد جشن گرفته می شود. روز ۱۴ مارس در نگارش آمریکایی تقویم (۳/۱۴) روز پی است.

۲۲ ژوئیه را نیز روز تقریب پی به دلیل تقریب مشهور ارشمیدس که تقسیم ۲۲/۷ عدد تقریبی پی را نشان می دهد می نامند. این روز در کشورهایی که در تقویم‌شان ابتدا روز سپس ماه را می آورند روز پی نامیده می شود.

لری شو در سال ۱۹۹۸ این روز را بنا نهاد. در سال ۲۰۰۹ مجلس نمایندگان آمریکا چهارده مارس را روز ملی پی تصویب کرد.

کیک پی

کیک پی

در این روز معمولا کیک پی سرو می شود.ام‌آی‌تی (MIT) معمولا جواب درخواست‌‌های دانشجویان آینده خود را در همین روز راس ساعت ۶:۲۸ بعدازظهر برایشان ارسال می کند. ۶:۲۸ نیز به افتخار عدد تائو(τ) یا همان دو‌پی است. در شهر پرینستون روز پی با روز تولد انیشتین که تقریبا همان روز است جشن گرفته می شود. انیشتین تقریبا بیست سال در همان شهر زندگی کرده است.

Categories: فارسی Tags:

بررسی اجمالی وبلاگ‌های بلوچستان در سال ۹۰

۲۴ اسفند ۱۳۹۰ ۱۴ دیدگاه
نوروز

نوروز

سال نود سال خوبی برای وبلاگ نویسی بلوچستان بود. وبلاگ‌‌های زیادی متولد شدند. افرادی آمدند و رفتند. کسانی که چیزی برای گفتن داشتند باقی ماندند. امیدوارم هنوز چیزی برای گفتن باشد و راه را ادامه دهند. ما هنوز در آغاز راه هستیم. مطلب پیش‌رو فقط برداشت شخصی من از نوشته‌های دوستان است تحلیل علمی و دقیقی نیست.

جامعه شناس و اقتصاد دان است. از دیار سنگان سرحد. نوشتن  را از روزنامه‌ به بلاگ آورده است. می تواند برای کسانی که در عرصه مطبوعات فعالیت می کنند راهنمای خوبی باشد.اول بار مطلب طلاق در استان را تحلیل کرد. سپس وارد فاز‌‌های تحلیل جامعه شناختی مسایل بلوچستان شد. کارهای خوبی در این سال انجام داد یکی از آنها تشویق جوانان به نوشتن است. الان چندین وبلاگ نویس به خاطر تشویق‌های او وارد عرصه نوشتن شده‌اند. از سری وبلاگ‌های ‘ارتباطی’ است. عیب کارش این است که باید چند کلاس اکابر نیز شرکت کند. بسیار پرغلط  می نویسد. اصلا اگر غلط غلوط ننویسید فکر می کنم حتما نویسنده‌ای دیگر چیزها را نوشته است. در کل خودش یک سبک است. سبک غلط‌نگاران. 😉

از مباحث جنجالیی که امسال به آنها پرداخته بود تبلیغ جماعت بود. کمی مانده بود که خودش هم مورد تبلیغ قرار گیرد. اما جست. امیدوارم امسال بتواند با همان سبک نوشتاری ساده‌اش مسایل بنیادی‌تر را به چالش کشیده و مورد بررسی قرار دهد. در ضمن ما را به سنگان هم ببرد. 😆

شورشی بسیار دان. امسال بعد چند سال سکوت بار دیگر به نوشتن وبلاگ روی آورده است. ظاهرا باز فیلش هوای دیار هند کرده است. باز می خواست به خان و خوانین عرض ارادتی کند ولی نتوانست. برخی به اون دندان نشان داده بودند کمی پس کشید. کار اشتباهش پاک کردن نوشته‌های قبلی بود. واقعا حیف بود چند نوشته خوب داشت ولی گاهی فرمت کردن درایو ذهن برای پیش رفتن به سوی آینده نیاز است.

اطلاعات بسیار خوبی در زمینه‌‌های مربوط به بلوچستان دارد. در ضمن خیلی هم حراف است. (ببخشید 😀 ) اگر شروع به حرف زدن کند هیچ وقت نوبت به شما نخواهد رسید البته خسته‌ هم نخواهید شد. خوب است که این حرافی را زیاد در نوشتن به کار نمی برد. ولی مورد آخر نوشته‌اش که جوابیه‌ای برای داستان آقای طوقی بود آسمان و رسیمان را از روسیه و اروپا و کانت و فلسفه و هیلگارد به هم بافته بود. در سری دوم نوشته‌هایش بعد از حدف مطالب قبلی موضوعات متنوعی را مطرح کرده بود. موضوع اقبال، مولانا و … نشانده‌ی اشغال بودن فکرش است.عیب کارش این است که مطالب را بی سر و دم امسال رها کرد به امان خدا. امیدوارم سال آینده سریال نویسی را کمتر کند. اگر هم سریال بنویسد میانه کلام روده درازی نکرده و پست‌های بی ربط نزدند.

آشنای نا آشنا. با نوشتن داستان تولدش برای خودش جشن تولد بلاگی گرفت. اوایل فاز نمی داد. بعد از چند بار نوشتن مطالب زرد کم کم قلمش به دادش رسید. موضوعاتی مانند روشنفکران، تحلیل انتخابات و اخیرا هم نخبگان من را به خودش امیدوار کرد. قلم را درست به کار می برد. به قول رازگو لری کمتر می نویسید. ساختار مباحث و مستدل بودن نوشتارش را دوست دارم.

گاهی وقت‌های من را به خودش مشکوک می کند. من را دیده و من او را نه. پس حتما سرم زیر برف بوده؟ (شوخی 😉 ) چیزی که او دارد و دیگر کمتر استفاده می کنند آمار و استدلال قوی است. هرچند گاهی باید زبان کودکی باید گشود. سطح را باید رعایت کرد. امیدوارم سال بعد نوشته‌هایش بسیار قوی‌تر و به قول معروف مطبوعاتی‌تر باشند.

شورشی و حوا. اوایل که به نام روابط عمومی نظر می داد می خواستم بهش بگویم سریع خط کار و نوشتن خودش رو از هم جدا کند. چنین کرد. جز معدود زنان بلوچ بلاگ نویس است. چون زن است نوشته‌هایش درباره زنان می تواند بسیار مورد ارجاع قرار گیرند. از مطالبی که امسال در وبلاگش خواندم و خوشم آمد شربانو بود. وقتی درباره حوری‌ها نوشته بود افراد زیادی به هوای همان حوری‌ها نظراتی داده بودند. سال آینده امیدوارم بتواند موضوع زنان بلوچستان را از جنبه‌های مختلف مورد بررسی تحلیلی قرار دهد.

او هم از شورشی‌ها است اما از نوع شهری. او علیه شهرداری می تازد. بیشتر مطالبش امسال همان دورن‌مایه را داشتند. کاش از شم روزنامه‌نگاری‌اش در نوشتن مطالب متنوع تر استفاده می کرد. عیب نوشته‌هایش این است که خواننده باید ۹۰درصد پیش‌زمینه قبلی داشته باشد تا شاید بتواند از آن همه علامت سوال و تعجبی که در نوشته‌‌هایش است چیزی بفهمد. سال آینده امیدوارم کمی تغییر رویه دهد و موضوعات تحلیلی و خبری بلوچستان را بیشتر مدنظر قرار دهد.

حساس و لطیف. به جنسش نمی خورد چنین باشد اما هست. نوشته‌‌هایش امسال رنگ و بوی دین و مذهب داشتند.نوشته‌های مانند مسجد و زن و روشنفکری مخاطبانی را به خود جذب کرد. عیب کارش این است که زیاد زن زن می کند.باید موضع زنان را حوا نارویی بیشتر بگوید تا او. ما به امثال او برای تلطیف فضای وب بلوچستان نیاز داریم. امیدوارم سال آینده موضوع نوشتن وب را جدی تر دنبال کند. حداقل تابستان از حصارک برگشت جدی‌تر به نوشتن ادامه دهد.

داستان و ادبیات. امسال چند داستان کوتاه در بلاگ منتشر کرد. شبنامه‌باران را خیلی دوست داشتم. حضورا به نقد آن نوشته پرداختیم. گاهی وقت‌ها قوطی‌‌های عطاری‌اش را باز می کند و برای خالی نبود عریضه نوشته‌‌هایی را به وبلاگ اضافه می کند. هر چند خواندنشان به خاطر قلم برایم خالی از لطف نبود. او باید کمی به جنبه اجتماعی وبلاگ توجه کند. از ادبیات،شهر و دیارش و مردمانش بیشتر بنویسد. قلمش می تواند الگوی نوشتن قرار گیرد. سال آینده امیدوارم آن زیر خاکی را دوباره تایپ کند و کم کم وارد بلاگش کند. خیلی دوست دارم داستان کوتاه از آن نوعی که او می نویسد بخوانم. چنین کن چریک پیر.

لاکپشت. روزنامه‌ای می نویسد. خیلی سبکش را دوست دارم. اما روزنامه‌اش گاهی خیلی کهنه می شود و در دکه وب زیادی آفتاب می بیند و رنگ و رو رفته می شود. چند نوشته درباره انتخابات و گفتگویش با دکتر جهاندیده و بعدا معرفی کتب وی از کارهای ارزشمند او امسال در بلاگش بود. امیدوارم سال آینده کمتر به خواب‌های زمستانی و تابستان فرو رود.

قدیمی و سرحدی. چندین سال است که بلاگش و بعدا خودش را می شناسم. قبلا در بلاگ پیشینش وقایع نگار خوبی بود. نمی دانم چه شد که بلاگ را راه کرد. شاید تنها بود و احساس تنهایی می کرد. امسال نوشته‌‌هایش ابتدا چندان چنگی به دل نمی‌زد. مطالب جالب اینترنت را از جاهای دیگر منعکس می‌کرد ولی خوشبختانه وقتی جریان بلاگ بلوچستان را دید خود را به این آب انداخت. نوشته‌‌های او درباره مرحوم حاج نیک محمد شه بخش و برخی نوشته‌های بلوچی من را به خودش جذب کرد. نوشتن به لهجه سرحدی و خواندنش آن هم از نوع روزنوشت بسیار جالب است. امیدوارم امسال فعالیتش را در همین راهی که پیدا کرده است ادامه دهد.

محلل. نوشته‌‌های تحلیلی جالبی ارائه می دهد. امسال به توجه فصل انتخابات این اواخر نوشته‌هایش رنگ و بوی انتخاباتی داشتند. معرفی کاندیداهای انتخابات بلوچستان و بعدا تحلیل انتخابات از کارهای درخور توجه او در سال نود بودند. نوشته‌های او و پاس‌کاری هایش با نوهان می تواند منشا گفتمان سازنده‌ای در فضای وبلاگ بلوچستان باشد. در سال آینده امیدوارم با قدرت مضاعف در عرضه بلاگ نویسی بلوچستان حضور داشته باشد. صبر و متانت او در برخورد با برخی ترول‌ها بلاگی قابل تحسین است.

کم گوی و گزیده گو. او همین اواخر سوار قطار بلاگستان بلوچ شد. نوشته‌اش درباره فرهنگ و توسعه سریال خوبی برای تحلیل بود. بلاگ انتقادی-علمی او می تواند سرمنشا تحول و نوشتن‌های زیادی چه از طرف خودش یا دیگران باشد. امیدوارم قدر قلمش را بداند و آن را در جهت توسعه بلوچستان به کار ببرد. ژئو بی کسی او را دوست داشتم.

اسلام و مسلمین. در نوع خود بی نظیر است. نوشته‌هایش بیشتر به کتاب می ماند تا بلاگ. کمی قلمش عصا قورت داده است. اما محتوای خوبی در نوشته‌هایش در سال نود پیدا شد. آخرین نوشته‌اش درباره شهریاری نماینده زاهدان نقد خوبی بود. حداقل من را بار دیگر به تفکر درباره سیستان وادار کرد. مناظره‌اش با رازگو هیجان‌انگیز است. این همان دامی بود که یاسر برای هر دو پهن کرده بود. هرچند با توجه به این وقفه از نوع تعطیلات شاید به ادامه این گفتمان آسیب برساند. در سال آینده امیدوارم نوشته‌های انتقادی این عزیز بیشتر شوند.

امان از امان. سبک روزنامه نگاری و خبررسانی را در وبلاگش دارد. چون در مرکز استان و تصمیم گیری‌های استانی بود اخبارش قابل اتکا بودند. چند مدتی فیلش بیدار شد و همراه با آن به هندوستان رفتند. در نتیجه گرد و خاک بر روی در و دیوار بلاگش برای مدتی نشست. اگر این دو نوشته‌ی اخیر به خصوص موضوع زبان مادری را کنار بگذاریم او کم کار لقب می گیرد. نوشته‌اش درباره بچه‌‌های کار در فضای وب به خصوص بلوچستان مخاطبانی را به خود جذب کرد. سال آینده امیدوارم بیشتر از نوشته‌‌هایش بهره‌مند شویم.

عجیب ولی واقعی. ابراهیم حسین‌بر سایت پرباری را می گرداند. نوشته‌هایش برای بسیار ناخوش‌آیند هستند. تحلیل‌هایش در مورد ادبیات و زبان بلوچی را می پسندم. امیدوارم سال بعد این روند را ادامه دهد.

محمود وارد می شود. امسال خوشبختانه بار دیگر محمود براهویی نژاد به فضای مجازی با سایت زاهدان فردا باز گشت. این یک اتفاق خوب در سال نود بود. نوشته‌‌های خبری-تحلیلی یک روزنامه‌نگار کهنه‌کار مانند او در فضای وب می تواند اعتبار ژورنالیستی این جریان را بالا ببرد. امیدوارم سال آینده سایتش پربارتر از امسال باشد.

بیخیال…

اینها چند وبلاگ بود که من بررسی کردم. ترتیب ارائه نشانگر چیزی نیست. اگر کسی را یادم رفته امیدوارم من را ببخشد عمدی در کار نبوده است. امیدوارم در این چند روز آخر خود وبلاگ نویسان و حتی دیگران بررسی از کارهایشان ارائه دهند. حداقل بدانیم امسال کجا بودیم و سال بعد چه کنیم و به کجا برویم.

Categories: فارسی Tags:

ملی‌گرایی سیستان

۲۳ اسفند ۱۳۹۰ ۴ دیدگاه

این نوشته فقط جهت بیان پرسش‌‌های ذهنی نویسنده است چون هنوز به اطلاعات کافی جهت بررسی و تحلیل سپس نتیجه گیری دست نیافته‌ام.

دوستی در نقد عملکرد شهریاری نماینده اصول‌گرای زاهدان مطلبی در وبلاگش نوشته بود. پس از خواندن آن مسئله‌ای که ذهن را چند روزی مشغول کرده بحث ناسیونالیزم از نوع سیستانی بود. برایم چند سوال پیش آمد که در ادامه نوشته آنها را می آورم.

ملی‌گرایی یا ناسیونالیزم در بارومندی سیاسی یک تفکر طیف راستی است. البته در طیف تندروی هنوز قرار نگرفته است. تندوری مانند نازیسم و افکار رادیکال‌تر در انتهای راستگرایی ملت‌باوری هستند. ناسیونالیزم حول محور باور‌های فرهنگی و سنت‌های یک جامعه شکل می گیرید و سعی دارد آنها را تقویت کند. حتی در مراحل این تقویت منجر به افراط و مبالغه می شود. ملی گرایی حسی است که کما بیش در بین نظام‌های سیاسی کشورها و مردم به عنوان یک حس برانگیزنده و نگهدارنده استفاده می شود. ناسیونالیزم در سوی دیگر با اینترناسیونالیزم که یک تفکر چپ است در تقابل و تضاد است.

حال به توجه به تعریف فرهنگ و عناصر سازنده آن و همچنین موضوع ملی‌گرایی سوالات زیر من را به خود مشغول داشته‌است:

  • آیا اصل آن (ملی‌گرایی سیستان) موضعیت دارد؟
  • عناصر مادی و غیر مادی فرهنگ سیستان چیست؟
  • محور اصلی فرهنگ سیستان
  • جایگاه ادبیات در فرهنگ سیستان
  • حس ملی‌گرایی سیستانی آیا وجود دارد؟
  • سیستان برای مردمش تداعی کننده چیست؟
  • چقدر مردم سیستان به فرهنگ و خاکشان احساس تعلق می کنند؟
  • مردم کدام هویت را ترجیح می دهند؟زبان؟خاکی؟کشوری؟
  • درجه سازگاری سیستان‌گرایی با مذهب‌گرایی و کشورگرایی

امیدوارم بتوانم در طرح پرسش‌‌های دقیق‌تر و رسیدن به جواب از کمک دوستان بهره‌مند شوم.

Categories: فارسی Tags:

آرچ ده ساله شد

۲۲ اسفند ۱۳۹۰ بدون دیدگاه
آرچ

آرچ

ده سال پیش اولین نسخه آرچ لینوکس منتشر شد. آرچ لینوکس یک نسخه گنو/لینوکس با انتشار غلتان است.

با وجود اینکه آرچ به صورت غلتان به روزرسانی می شود اما پانزده نسخه در این ده سال منتشر شده است. این انتشارها شامل بسته‌های به روزشده و برنامه نصاب برای نصب اولیه نسخه ساده آرچ است.

آرچ بیشتر برای کاربران حرفه‌ای لینوکس مفید است. اصول زیربنایی آن بر سادگی برای توسعه‌دهندگان و آسانی برای  کاربران هدف است. استفاده از آن برای کاربران تازه کار توصیه نمی شود.

تولدت مبارک آرچ!

Categories: فارسی Tags: ,

چرا وب می نگارید؟

۲۲ اسفند ۱۳۹۰ ۵ دیدگاه

صدیق حسین زاده بعد یک  غیبت نیمه کبری  😀 برگشته است. با چالش‌های دورنی و برای ایجاد چالش در دیگران آمده است. ده سوال او درباره چرایی نوشتن در دنیا وب می تواند  راهگشا  باشد. البته چند سوال از آنها تکرار است یا درون مایه ای همسان دارند. من سعی می کنم از دیدگاه خودم این چند موضوع را خیلی خیلی مختصر باز کنم. شاید جوابی که برای بعضی از سوالات  می گویم برای شما نیز مفید باشند.

هدف و چرایی نوشتن

هدف در مرحله اول اطلاع رسانی و تشویق دیگران به اطلاع رسانی از طریق فضای وب در جامعه است. ما در دنیایی زندگی می کنیم که دانش و آگاهی نقش اول در آن ایفا می کند. آگاهی توانایی است. می نویسیم تا آگاه باشیم،آگاه بمانیم و آگاه بسازیم.

چرا فضای مجازی

راحت‌ترین فضای موجود در دنیا برای نشر افکار وب است. برای نوشتن چندان به مقدمات اولیه در مقایسه با دنیای واقعی نیازی نیست. نویسنده،ویراستار و ناشر خود فرد است. همه چیز به عهده او است. دنیا بیرون موانع بسیار زیاد است. اینجا تقریبا آزادی در انتخاب موضوع و پردازش آن  از طرف نویسنده وجود دارد. دلیل دوم همه گیر شدن رسانه اینترنت است. البته ما هنوز در اول راه همه‌گیری هستیم.

مخاطبان

هر کسی که به دنیا وب دسترسی دارد و در هرجایی از جهان است می تواند مخاطب نوشته‌های ما باشد. مثلا من که درباره لینوکس و فناوری اطلاعات می نویسم از همه کشورها تقریبا مخاطب دارم. وقتی برای جامعه خودم درد دل می کنم جامعه بلوچستان و ایران نیز به سخنان می گوش می دهد. به طور کلی وب‌نگاران نماینده تفکر جمعی مردمان خویش می توانند باشند. اگر تفکر مردم با ما متفاوت است می توانیم فکر سازی کنیم. نگران قلیل بودن و در اقلیت قرار گرفتن جماعت وب‌نگار نباشیم زیرا آنها اندک ولی موثر هستند. شاید امروز به ظاهر تاثیر این حرکات به چشم نیاید اما مطمئن باشید روزی این حرکت مور وار را سیلی خروشان خواهید یافت. حداقل تجربه من چنین می گوید. بزارید براتان از تجربه شخصیم در همین زمینه بگویم. روزی که من و اطرافیانم شروع به گردش در اینترنت و نوشتن در آن کردیم در شهر کل سرعت اینترنت چیزی در حدود ۶۴ ک.ب!!! برای یک شهر دویست هزار نفری بود.  عملا صفر. در همان زمان وقتی کلمه بلوچ به فارسی و حتی انگلیسی را در گوگل جستجو می کردیم شاید کل صفحات با تمام تخفیفات چیزی در حدود صد صفحه وب بود. چیزی که الان حداقل نه میلیون صفحه فارسی،انگلیسی و غیره درباره بلوچ و بلوچستان وجود دارد. ما سعی کردیم با ساختن بلاگ و بعدها وب نوشته‌هایی از کتب موجود  بلوچ را به این دنیا دیجیتال معرفی کنیم. الان تقریبا در هر موضوع بلوچی بگردید چیزی حداقل مختصر خواهید یافت.

هنوز ما در اول راه هستیم مخاطبان ما بسیار اندک هستند. باید با گسترش فرهنگ وب میان مردم بلوچ سعی کنیم آنها را از این مزیت بزرگ آگاه سازیم.

درباره همراهی هم نظرم مانند محتوا است. ما کم کم هم فکران خود را در دنیا مجازی و غیر مجازی خواهیم یافت. این مستلزم کارها زیادی است. بزارید یک خاطره‌ای از جذب مخاطب براتان بگویم. زمانی اصلا بلوچ در دنیا مجازی و حتی واقعی شناخته شده نبود. اما با کارهایی که امثال شما انجام دادید توانسته‌ایم فرهنگ بلوچ را تا حدودی معرفی کنیم. روزی مشغول چک کردم ایمیل‌‌هایم بودم دیدم کسی از طریق ویکی‌پدیا به من پیام داده است که سایتی درباره فروش گیاه و دانه‌ها دارد. کارش فروش دانه‌های گیاهان و ملزومات باغبانی است. از من خواسته بود سایت آنها را به بلوچی ترجمه کنم. برای این کار مبلغی هم تعیین کرده بود و حتی پیشنهاد داده بود از گیاهان و دانه‌هایش برایم از اسلواکی! چیزهای بفرستد. برایم واقعا عجیب بود که کسی در اسلواکی می خواهد سایتش را به بلوچی ترجمه کند! آنهم سایت فروشگاهی، مگر چند بلوچ می توانند از او دانه و گیاه بخرند. آیا چنین چیزهایی از تاثیرگذاری کارهای ما حکایت ندارد؟

جامعه و تاثیرپذیری

دنیای وب یک آزمایشگاه برای تولید،آزمایش و بسط یک تفکر در جامعه است. محیط آن را می توان کنترل کرد. می توان در شرایط مختلف یک پدیده را آزمود بدون آن که تاثیر مخرب در جامعه واقعی داشته باشد. ما در این آزمایش‌ها می توانیم مولفه‌های مختلف را در شرایط ایده‌ال و استاندارد آزمایش کنیم بعدا می شود از این دستاوردها در جامعه استفاده کرد.

البته باید هنوز کار شود. نباید در تسری دادن مباحث پاستوریزه دنیای وب به جامعه تعجیل کرد. ممکن است نتیجه عکس داده و در شرایطی فعالین این عرصه را سرخورده کند. پس هنوز برای سنجش میزان تاثیرگذاری این حرکت بر روی کل جامعه زود است وارد فاز نتیجه‌گیری شویم.  باید این جریان آن قدر قدرتمند و گسترده شود که وقتی وارد دنیای واقعی شد، نشود به راحتی آن را نادیده گرفت و از تاثیر آن کاسته شود.

حل مشکلات از گذر نقد

نقدکردن صرفا گرفتن ایراد نیست. مرحله اول نقد داشتن اطلاعات و شناخت کافی منتقد از جریان مورد بحث است. به نظرم جریان نقد از درون جامعه بلوچستان در مرحله اول است. ما باید بسیار بخوانیم و جامعه خود را دقیقا بشناسیم. شناخت منجر به نقد از درون است. ما نمی توانیم از دیگران توقع داشته باشیم جامعه ما را نقد کنند چون آن‌ها عناصر سازنده جامعه ما را به درستی نمی شناسند پس تحلیل چندان درستی نمی توانند ارائه دهند. هر چند نظر یک ناظر بیرون در بسیاری از موارد کارگشا خواهد بود.

جامعه حساسی داریم. حداقل مباحثی که از منظر نقد درون فضای وب از سوی افراد جامعه بلوچ بیان می شوند خود به خود حساسیت برانگیز هستند. اگر این نقدها از سوی دیگران انجام شود جامعه به حالت دفاعی می رود و سعی در رد آن نقد‌ها حتی، اگر هم صحیح باشند، می کند. پس اگر ما نقد کنیم این حساسیت‌ها کمتر است. در ضمن ما یک مزیت دیگر داریم که آن عضویت در همان جامعه است. پس اگر نقد می کنیم در واقع خود را نقد کرده‌ایم و با پذیرش نقد‌‌های درست خود را اصلاح می کنیم. این اصلاح  فردی منجر به اصلاح جمعی خواهد شد.

تنها منشا مشکلات جامعه ما  عوامل دورن جامعه نیست. اما ما در دورن جامعه معضل بسیار بزرگی داریم که حتی اگر از برون بتوان عوامل مشکل‌زا را برداشت نمی توان بدون آن کاری از پیش برد. آن عدم آگاهی جامعه است. همانگونه که بالاتر گفتم ما باید سعی کنیم جامعه را با دادن اطلاع آگاه کنیم. این حرکت می تواند در رفع هر دو نوع مشکل یعنی بیرون و دورنی بسیار موثر باشد.

از همه دوستان فعال در وب بلوچستان توقع می رود با تفکر و نگارش اهداف و برنامه‌های خود دیگران را در این راه یاری کنند.

Categories: فارسی Tags:

قـدم قــدم رواں ببــــــت

۲۲ اسفند ۱۳۹۰ ۱ دیدگاه

میر گلخان نصیر:

قـدم قــدم رواں ببــــــت ــ دلیـر و پهلــوان بـبــــــــت

په شان مادر وطـــــــن ــ فدا گوں جسم و جاں ببــــــت

په نام و ننگ آبـــــرو ــ ســرا وتــــی دیاں ببـــــت
غلامی ءَ چه درکپیـــــت قدم قدم رواں ببــــــــــت

گر آسماں شمئے ســـــرءَ ــ پرشته پر غضب ببیـــــت

گرند و اَور و بـــــرق و باد ـ تهار و تیره شب ببیـــت

زمین ببیت چو آچـــــش ءَ ـــ زمانــه بــے ادب ببـیـت

ولے شمـا په مـنــــــــزل ءَ قـدم قـدم رواں ببیـــــــــت

ببیت اگر شمئے ســـرءَ ـــ غضب غضب ، ستم ستم

گوں تیگ ءِ ظلم و ظالمی ــ ببنت سر شمئے قلــــــــم

رَوِت شما چو بے خطـــر ــــ پدا شمئــے مبنــت قـــــدم

گوں خاک و خون تر بتــر قــدم قــدم رواں ببــــــــــت

تپنگ ءِ تیر و توپ و بـم ــــ شمئے سرءَ په گـــــوارگ ءَ

دل و جگر ببنت دو کــپ ــــ نظر مبیـــت په چــــــارگ ءَ

رواں ببنت جوئــے خــون ـــ فلــک بکــنت نـــــــدارگ ءَ

بهشت ءِ حور و مـــــــاڑی ءَقــدم قــدم رواں ببـــــــــــــت

اے زندگــــی غلامــی ءِ ــ په مومناں حــــرام حــــرام

نشان نه اِنت اے مـومـن ءِ ــ ببیت کافــــرءِ غــــــــلام

خبـــر نگشتـــه اَچ وت ءَ ــ نصیــر گشته اَچ کـــــــلام

په مؤمنــــــانی منــــــزل ءَ قــدم قــدم رواں ببــــــــــــت

Categories: بلوچی Tags:

با عکس مکان خود را لو ندهید

۲۱ اسفند ۱۳۹۰ بدون دیدگاه

دوربین‌ها و موبایل‌های جدید اکثرا دارای امکان برچسب زدن مکان به عکسی که می گیرند هستند. آنها بر اساس مسیریاب موجود در دستگاه بر روی عکس برچسب مکان می زنند. این امکان به خودی خود چندان بد نیست اما گاهی ممکن است برای شما دردسرساز شود. یکی از آن دردسرها اطلاع یافتن افراد از مکان‌هایی است که شما در آن بوده‌اید یا هستید.

مکان

مکان

به تازگی ارتش آمریکا به  سربازانش اخطار داده است که از انتشار عکس‌هایی که دارای برچسب مکانی هستند جدا خودداری کنند. این امر برای سربازان باعث لو رفتن مکان عملیات آنها خواهد شد. آنها تصاویر خود را سایت‌های اجتماعی به اشتراک می گذارند همین امر باعث می شود که افراد به مکان‌های افراد از طریق عکس‌ها دست‌یابند.

ارتش آمریکا به همهٔ سربازان خود هشدار داده است از افشا مکان زندگی خود، مدرسه کودکانشان در شبکه‌های اجتماعی حذر کنند.

Categories: فارسی Tags: ,