بایگانی

بایگانی ۴ شهریور ۱۳۹۱

دوست دارین

۴ شهریور ۱۳۹۱ بدون دیدگاه

شعری چه واجه مرحوم استاد عبدالرحمن پهوال – بلوچ شاعر – اوگانستان

پهوال

پهوال

دوست دارین دیدگان چو

من وتی ماتی دیاری

دشت و لوتین ریکسارا

باگ و سبزین نیزارا

دوست دارین دیدگان چو

سرومگین هاکانا آیی

نیوگ و آپانا آیی

آیی هور گرند و گروکان

مست و گج شانین رودان

صاف وسبزین آسمانی

چرگ وسیل شکاری

دوست دارین دیدگان چو

آییی دیرین سارو تارا

موسم و وشین بهارا

ریسگین سیاهین گدانان

پراه و سبزین دش و میدان

ترند و تیزین ماریانا

مست و کوهین لیروانا

میش وبگانی دوارا

شیوانی پاسو وختا

شوانگ شیپول توارا

گرم و جان سوچین لواری

لور و گواتی

سبزگ و کشت وکشاری

تاری و شامو غروبا

سرسرین گوات و هوای

دوست دارین دیدگان چو

آیی هلمند ،شیلگ و خاشرود امستین

مارگوی پت دور دستین

پزوکی هامون موجین

جاندمی جولین دشتا

کهنگین برزین کلاتا

گوستگین نام ونشان و

زندگین تاریخ و نکلی

دوست دارین دیدگان چو

آیی عزت آیی ننگا

آیی پتی مرو جنگا

آیی سولوآیی سوبا

آیی بزگر ومزور و خواری

دوست دارین دیدگان چو

تهارین آیی شپانا

آیی آباتی و راهانا

سکی و رنج و غمانا

ننگرین مرداناآیی

لج پالین کادانا آیی

آباتین گراز مانی

باندی روچی روشنین استارا آیی

آباتین آیوکا آیی

دوست دارین دوست دارین

من وتی چو سر و ماهی

Categories: بلوچی Tags:

ابزار جهانی، دغدغه دهاتی

۴ شهریور ۱۳۹۱ ۵ دیدگاه

امروز یک پست تیتری سریع برای انتقال مطلب می نویسم امید که پیامم را به درستی منتقل کنم.

  • ویکی‌لیکس بلوچی: آسانژ اگر با ساختن آن سایت مشهور و درز مطالب محرمانه دول جهان را به چالش کشید، این طرف دنیا مرز میان شبه قاره و خاورمیانه مردمانی به نام بلوچ از این دستاورد گویا می خواهند استفاده حداکثری را ببرند. به لطف مخابرات و ایرانسل اینترنت در شهرها و روستا‌‌ها سیستان و بلوچستان رخنه کرده و می کند. اما متاسفانه فرهنگ این تکنولوژی همانند همه نوآوری‌های جهان دیر به این سرزمین‌ها می رسد. گروهی که فکر می کنند حال که زمینه مهیا است پس عقده‌های چندین ساله را باید برون فشاند گویا از مزایای این دستاورد بشری یعنی اینترنت خبر ندارند. دوستان! انتقاد کردن اصولی بسیار هم خوب و راهگشا است. اما پشت مچ(درخت خرما) پنهان شدن و به کسی سنگ زدن کار ناجوانمردانه‌ای است. اگر هم می خواهید با نام مستعار هم بنویسید اشکالی ندارد اما وجدان و اخلاق را همیشه قاضی کنید.
  • سطح و نوع دغدغه: بگذارید راحت بگویم ما (ایرانی، بلوچ، خاورمیانه‌ای) در میان مردم جهان چندان شناخته شده نیستیم.اگر هم شهرتی داریم اکثر سوء شهرت است. اگر هم تاریخ و فرهنگی در پس زمینه برای خودمان داریم حتی خودمان هم از آن خبر نداریم چه رسد به جهانیان. دوستی تعریف می کرد می گفت در آمریکا وقتی می گفتم ایرانی هستم می گفتند ایران کجاست؟ همان جایی که بیابان‌های زیاد دارد و مردم سوار شتر هستند؟؟! حال این اندازه گیری را کمی محدودتر کنیم. بلوچستان در ایران به طور کاملا و به درستی شناخته شده نیست. می گویید نه از مرزهای این استان رد شوید از عوام بپرسید نام چند شهر را یا حتی مرکز این استان را برایتان بگوید؟ جواب ها حتما متعجبتان خواهد کرد. کمی بیاییم نزدیک تر شهر و روستای خودتان را در نظر بگیرید: به نظر شما اصلا همین مردم استان و شهرها و روستاهای همجوار نام شهر و روستای شما را شنیده‌اند یا از آنجا چه می دانند؟ حتما باز هم جوابها متعجبتان خواهد کرد. خودم را می گویم خیلی از روستاها را ندیده‌ام حتی اسم خیلی از آنها را وقتی می شنوم نمی دانم در کدام قسمت از این سرزمین واقع شده اند. حال با چنین وضعیتی به نظر شما با معرفی ویکییانه(واژه اختراعی خودم) جهان درباره محل شما چه فکر می کند؟ بگذارید راحتتر بگویم اصلا برای جهان و اطرافیان دغدغه‌های شما اهمیت دارد؟ جواب من خیر است. اصلا برای منی که در یک شهر دیگر زندگی می کنم چه اهمیتی دارد فلان ملا در فلا مسجد فلان آبادی چه می گوید؟ حداقل بیاییم دغدغه‌‌ها خود را کمی عقلانی‌تر و ملموس تر کنیم.
  • اینترنت بی‌مهار: قبلا هم در این بلاگ درباره اینکه مطلب در اینترنت از بین نمی رود نوشته‌ام. فقط جهت یادآوری بار دیگر می گویم وقتی شما مطلبی را در اینترنت منتشر کردید دیگر هیچ کنترلی بر گسترش آن ندارید. حتی پاک‌کردن بلاگ هم کارساز نیست چرا؟ چون اولا اطلاعات در همان سایت بلاگ ذخیره شده و نسخه پشتیبانی تهیه می شود. دیگر آنکه در این میان هزاران سایت و موتور خزنده در وب وجود دارند که کار آنها ذخیره صفحات و ثبت تغییرات لحظه‌ای آنها است نمونه اش همین گوگول خودمان که همه چیز را می بلعد. اگر از ذخیره سازی در سرویس دهندگان اینترنت بگذریم با گسترش آن در میان ذهن مخاطبانتان چه خواهید کرد آیا مطالب قابل حذف شدن از آنجا هم هستند؟
  • پشت مچ: پنهان شدن در فضای مجازی تقریبا کار بسیار سختی است. این پنهان‌کاری در ایران خیلی سخت‌تر است به دلایل مختلف. حال مثلا فلان کس می آید برای خود ایمیلی می سازد وبلاگی به راه می کند فیس‌بوکس چاق می کند اما بی خبر از آنکه همه اینها می تواند به هم دیگر ارتباط برقرار کنند و او را لو دهند. دلیل دیگر  متولی بودن نهادهای دولتی در توزیع و کنترل شبکه اینترنت است. بنا به قانون شرکت‌‌های خدمات دهنده اینترنت حداقل ۶ ماه تحرکات شما را در اینترنت ذخیره سازی می کنند. البته این امر در همه جهان به خاطر مسایل امنیتی مرسوم است. پس شما به راحتی قابل رصد هستید. اگر هم می خواهید پنهان شوید باید خیلی چیزها یاد بگیرید و وقتی که آنها را یاد گرفتید هدف اولیه حتما یادتان خواهد رفت ۸-)
  • همدیگر را یا دوست داشته باشیم یا حداقل تحمل کنیم ولی همیشه به هم احترام بگذاریم. 🙄