بایگانی

بایگانی تیر

برخی مطالبات استان سیستان و بلوچستان از دولت «تدبیر و امید»

۶ تیر ۱۳۹۲ بدون دیدگاه

توسعه استان

توسعه اجتماعی و اقتصادی استان سیستان و بلوچستان نیازمند برنامه‌های طولانی مدت برای رسیدن به معیارهای قابل قبول ملی و منطقه‌ای است. با وجود ثروت فراوانی که در سال‌های اخیر عاید کشور شد و سرازیر شدن بخشی از این درآمدها به سمت استان اما متاسفانه به علت نداشتن برنامه‌های توسعه محور بسیار از طرح‌های نیمه تمام رها شد. برخی از طرح‌ها گویا حتی از سر ناچاری جهت خرج پولی آمده از مرکز تعریف شده بودند که به دلیل نداشتن چشم‌اندازهای درست کارهایی دیمی تعبیر شدند. مطابق آمارهای ملی و بین‌المللی این استان به رغم دارای بودن پتانسیل‌های فراوان از درجه رشد و توسعه بسیار پایین برخوردار است. کیفیت خدمات، آموزش، کسب و کار، سرمایه‌گذاری و امنیت هنوز به درجه مطلوبی در مقیاس ملی نرسیده‌اند. برای آنکه توسعه استان به درجه قابل قبول و همه جانبه برسد نیازمند برنامه‌هایی جهت تقویت زیرساخت‌ها است. پس از توسعه زیر ساختی که به عنوان طرح سرمایه‌گذاری برای کشور جهت سود رسانی ملی تعریف می شود باید در فاز دیگر به طرح‌های تقویت توسعه پایدار اهتمام ورزید. مردم این استان با دادن رای بالا به دولت «تدبیر و امید» بار دیگر خواسته‌های به حق خود را جهت داشتن زندگی بهتر در این بخش از کشور با صدا بلند به گوش مرکز نشینان رساندند. خواسته‌های مردم این استان دارای دو بعد ملی و استانی است.

سیستان وبلوچستان

سیستان وبلوچستان

مطالبات ملی

مردم استان سیستان و بلوچستان در همه مقاطع حساس با حضور خود از طریق انتخابات شعور بالای سیاسی و اجتماعی خود را به نمایش گذاشته‌اند. آنان با این استفاده از فرصت‌های دموکراتیک سعی کرده‌اند هم مشارکت خود را در سرنوشت ملی به اثبات برسانند و هم از این مجرا به دنبال پیگیری نیازهای و حقوق خود باشند. وابسته بودن مسایل ملی و جهانی به هم دیگر باعث تاثیرپذیری این رویداد‌ها از هم می شود. مردم این استان نیز از مشکلاتی که در سطح ملی در مقوله‌های مختلف ایجاد شده‌اند نیز دچار صدمه و زیان شده‌اند. فشارهای اقتصادی، گرانی، بیکاری و … از مسایلی هستند که مردم استان سیستان و بلوچستان نیز کمابیش با درجات متفاوت با آنها دست و پنجه نرم می کنند. شاید پایین بودن شاخص‌های توسعه در این منطقه این مسایل را بسیار پررنگ‌تر نشان داده است. بنابراین مردم این منطقه از کشور خواستار توسعه ساختارهای زیرساختی اقتصادی و اجتماعی کشور هستند. مسایلی همانند:

– بهبود فضای کسب و کار
– تسهیل قانونی و اجرایی سرمایه‌گذاری و کارآفرینی
– جذب حداکثری سرمایه‌گذاری خارجی در صنایع
– کاهش آمار بیکار در دوره‌ی چهار ساله به یک عدد تک رقمی
– حذف تحریم‌های بین‌المللی وضع شده بر سیستم مالی، بیمه، کشتی‌رانی، نفت و پتروشیمی  کشور
– تداوم طرح مسکن استیجاری و کنترل تورم بازار مسکن
– کاهش سهم مردم از هزینه‌های درمانی به ۳۰ درصد
– گسترش بیمه همگانی برای همه کسانی تحت پوشش هیچ بیمه‌ای نیستند.
– مدیریت پروژه‌ها و تعیین اولویت جهت تخصیص اعتبار از طریق احیا سازمان مدیریت و برنامه ریزی
– تقویت منابع بانک مرکزی و ارزش پول ملی
– افزایش سهم صنایع بزرگ به حدود ۵۰ درصد از صنایع کشور
– تقویت صنایع متوسط و کوچک در شهرهای مختلف کشور
– کاهش بدهی‌ها خارجی، داخلی، بانک مرکزی دولت به رقمی مقبول به خصوص بدهی دولت به بخش خصوصی
– تقویت بدنه اجتماعی کشور از طریق سازمان‌های مردم‌نهاد
– تحقق اهداف صادرات غیر نفتی به حداقل به ۹۰ درصد هدف‌گذاری سالانه

مطالبات منطقه‌ای

چون بیشترین دغدغه کنونی مردم در زمان حال مربوط به مسایل اقتصادی است، سعی شده است نیازهای اقتصادی و اجتماعی ملی بیان شود.
از سوی دیگر مناطق مختلف ایران دارای نیازها و توان‌های متفاوت هستند که می توانند در توانمندسازی کشور نقش بسزایی ایفا کنند. منطقه سیستان و بلوچستان با داشتن پتانسیل‌های جغرافیایی، انسانی،فرهنگی و اجتماعی می تواند زمینه سازی تولید و توسعه هم برای خود منطقه و هم برای کل کشور باشد. با توجه به ضعف‌های عمده در سیستم‌های ساختاری در استان باید دولت اهم فعالیت‌ها را برای تقویت ساختار بگزارد. توسعه را‌ه‌ها، توسعه و بهبود شبکه برق‌رسانی، آموزش، بهداشت، آب، مخابرات از فصول مهم برای توسعه زیرساخت‌های سیستان و بلوچستان است. همانگونه که قبلا اشاره شد هر چند فعالیت‌هایی برای توسعه استان در سال‌های قبل صورت گرفته ولی به دلیل نبود اهداف توسعه زیرساخت کمتر توانسته‌اند مشکلات اساسی مردم را حل کنند. هنوز مردمی در این استان هستند که از نبود آب، برق و بهداشت به مسئولین محلی و استان مراجعه می کنند.

از  مسایلی که سال‌ها این استان با آن مواجه بوده‌است مسایل تبعیض‌هایی است که خواسته و ناخواسته از مرکز یا استان اعمال شده است. سال‌ها در کشور مدیریت دچار تمرکز گرایی افراطی در پایتخت می باشد. این نگاه از مرکز باعث شده است که برنامه‌ریزی منطقه‌ای متناسب با نیازهای آن منطقه صورت نگیرد. این موضوع باعث رشد نگاه تبعیض گونه به مناطق غیر مرکزی در کشور شده است. نوع دیگری از تبعیض تنگ نظری‌هایی است که به دلایل اجتماعی در خود منطقه به وجود آمده است. این نگاه محدود مانع رشد اجتماعی و سیاسی منطقه و تاثیرگذاری آن در سطح ملی شده است. یکی از خواسته‌های این منطقه رفع هرگونه تبعیض میان مردم است. علاوه بر این موضوع مهم چندین خواسته و نیاز منطقه‌ای استان به شرح ذیل پیشنهاد می شود:

– سرمایه‌گذاری ملی بخشی از درآمد ناخالص کشور در بخش زیرساخت استان
– تقویت ترانزیت کالا
– افزایش سرمایه‌گذاری خارجی از طریق طرح‌های تشویقی
– توسعه مراکز شهری
– ایجاد زمینه‌های تشویقی سرمایه گذاری بخش دولتی و خصوص در استان
– جلوگیری از ترانزیت مواد مخدر از طریق همکاری‌های بین‌المللی و بومی
– اولویت‌ سرمایه‌گذاری در توسعه فعالیت‌های کشاورزی
– حمایت از نهادهای مدنی استان
– تمرکززدایی در مدیریت استانی
– سرمایه‌گذاری جهت ایجاد مراکز تحقیقی
– کاهش شکاف در برخورداری از خدمات اجتماعی میان شهر و روستا
– ایجاد زمینه‌هایی برای تقویت توسعه اجتماعی با رویکرد فرهنگی-بومی
– ایجاد موج شکن و اسکله‌های جدید در بندر شهید بهشتی چابهار
– تکمیل و توسعه جاده میلک-چابهار
– توسعه و بهسازی راه‌های شهرهای استان به خصوص شهرهای جدیدالتاسیس
– توسعه حمل و نقل ریلی استان
– ایجاد شبکه فاضلاب شهری
-توسعه معادن استان با رویکرد کارآفرینی و ایجاد صنایعی با ارزش افزوده
– طرح‌هایی برای بیابان‌زدایی
– تقویت شبکه سوخت‌رسانی استان با نگاه به عرضه سوخت به کشورهای همسایه و ایجاد انبار و جایگاه‌های ویژه
– احداث پالایشگاه چابهار

– ایجاد دیتاسنتر و درگاه ملی اینترنت چابهار
– تجهیز مناطق ساحلی دریای عمان برای ترانزیت با همکاری کشورهای همسایه
– افزایش شاخص‌های بهداشتی در روستاها
– ایجاد مجتمع‌های فرهنگی در شهرها
– ایجاد مجتمع‌های گردشگری در شهرهای استان
– طرح احیای زیستگاه جانداران نادر استان
– ارتقا شاخص باسوادی و معیارهای آموزشی
لیست نیازهای و خواسته‌های این استان به علت عدم توسعه نیافتن بسیار بلند بالا است. همت و تدبیر مسئولین می تواند این استان را در مسیر توسعه یاری‌گر باشد.

نگاهی به مسایل انتخابات شورای زاهدان

۳۰ خرداد ۱۳۹۲ بدون دیدگاه

انتخابات این دوره در استان سیستان و بلوچستان نسبت به دوره‌های قبلی دارای نکات تمایز زیادی بود. همانگونه که در بررسی پیشین فضای انتخابی در استان اشاره شد چندین عکس‌العمل نسبت به مسئله انتخابات در شهرهای مختلف مشاهده می شود. یکی از این تصمیمات رای گیری مربوط به شهر زاهدان می شود. همانگونه که قبلا اشاره شد انتخابات بالاخص شورای شهر در زاهدان میان دو جریان قطبی شدن جامعه و اجماع حول محوریت مسجد و برخی نیروهای تندروتر در شهر شکل می گیرد. به دلیل نوع بافت اجتماعی شهر تا کنون اجماع مورد حمایت مسجد مکی توانسته است در این چند دوره اکثریت ارای را به خود اختصاص دهد. برخلاف ادوار پیشین ائتلاف سبز چند رویداد جدید را تجربه کرد.

اولین مورد ورود یکی از افراد فعال استانی به جریان ائتلاف سبز زاهدان بود. شهرام ریگی با ایجاد ارتباطات گسترده و متنوع توانست خود را به عنوان یکی از نیروهای ائتلاف مورد حمایت مسجد مکی مطرح سازد. ورود چنین شخصی به این جمع حاکی از توان بالای اجتماعی و سیاسی این فرد در ایجاد جریان همسو معتمدین و تحصیلکردگان شهری بود. از طرفی در پایان تنها او بود که از جمع پانزده نفر از رفتن به شورا شهر بازماند. این عدم راه یافتن باعث ایجاد شائبه‌های فراوان درباره جریان همیشه همسوی ائتلاف سبز شد.

  • آیا در جریان گزینش و رای برای ائتلاف میان اعضا چانه زنی و زد و بند‌هایی روی داد؟‌
  • آیا برخی از اعضای راه یافته سعی دارند با تشکیل گروه‌های هم سو منافع عده‌ای خاص را تامین کنند؟‌
  • آیا ورود افرادی فعال از تحصیلکردگان که دارای طرح و برنامه برای شهر بودند منافع عده‌ای خاص را تهدید می کرد؟

این سوالات و ده‌ها سوال دیگر پرسش‌هایی هستند که اعضای راه یافته در چند ماه آینده با عملکرد خود پاسخ خواهند داد. آرای تقریبا بالا شهرام ریگی با توجه به حضور محدود یک ساله‌اش در زاهدان و قرار گرفتنش در لیست ائتلاف سبز نشان از توان بالای قدرت مانور سیاسی این فرد دارد.

  • آیا حضور افرادی همانند وی می توانست منافع عده‌ای را که در لیست قرار گرفته بودند تهدید کند؟
  • آیا عده‌ای قصد دارند با نبود نیروهای مستقل تاثیرگذار در عرصه مدیریت شهری منافع عمومی را قربانی منافع شخصی و گروه‌‌ی خود کنند؟

شهر زاهدان یکی از کلان شهرهای کشور به حساب می آید. باید شهرداری و شورای دوره چهار با استفاده از توان انسانی و دانشگاهی شهر طرح‌های مدرن سازی و توسعه محور به خصوص تقویت فردی و جمعی حواشی شهر چهره‌ای متفاوت از شهر زاهدان به مردم معرفی کنند. وجود حاشیه‌های نامن و گسترش حاشیه نشینی، افت کیفیت خدمات شهری، ترافیک و تعامل سازنده مردم و نخبگان با نهادهای مدیریت شهری از چالش‌های آینده دوره جدید شهر زاهدان خواهد بود. حل این مسایل نیازمند استفاده از پتانسیل‌های فراوان شهر دانشگاهی زاهدان است.
راهکارهایی همانند چابک سازی سیستم خدمات رسانی شهری از طریق فناوری‌های نوین، تحقق و افزایش منابع مالی جدید، گسترش فرهنگ شهروندی، توانمندسازی اجتماع، ایجاد تعامل سازنده با نهادهای اجرایی از الویت‌های اصلی مدیریت شهری زاهدان در دوره جدید باید باشند.

در انتخابات ایرانشهر چه گذشت؟

۲۶ خرداد ۱۳۹۲ بدون دیدگاه

مقدمه

دفتر انتخابات شوراهای شهر و روستا به همراه ریاست جمهوری در این دوره تقریبا به انتها رسیده است. حرف و حدیث درباره این دو انتخابات بسیار فراوان است که نیازمند مطالعه‌ای جامعه‌شناسانه برای شناخت رفتارهای اجتماعی مردم این استان است. در مقاله‌ای در بحبوحه‌ی انتخابات درباره فضای انتخابات دغدغه‌هایی را مطرح کردم. در این نوشته سعی دارم تحلیلی مختصر از رویدادهای انتخابات در ایرانشهر به عنوان نمونه ارائه دهم.

شهرستان ایرانشهر به لحاظ قرار گرفتن در مرکز استان سیستان و بلوچستان نقطه‌ی اتصال مناطق بلوچستان است. مرکزیت ایرانشهر باعث شده است که این شهر فعالیت‌های اقتصادی، اجتماعی  و فرهنگی مختلفی را شاهد باشد. بنابراین بودن در راس یکی از نهادهای تصمیم سازی برای مدیریت خدمات شهری دارای مزایای فراوانی است. از سوی دیگر به خاطر عملکرد نامناسب چند سال شورای سوم شهر و شهرداری ایرانشهر اکثریت مردم به عینه شاهد مدیریت سوء آنها در نحوه خدمات رسانی شهری بودند. بسیاری از تحصیل‌کردگان و جوانان برای آنکه شهر را از این وضع اسف‌بار به ظن خود نجات دهند وارد کارزار انتخابات شورای شهر شدند. نتیجه این حرکت ثبت نام بیش از صدنفر به عنوان کاندیدا بود. ماحصل این ثبت نام تقریبا لیست ۸۰ نفری بود که واجد شرایط برای ورود به صحنه انتخابات بودند. هر چند روزهای آخر برخی از کاندیداتوری انصراف دادن اما در روز انتخاب مردم باید از لیست ۵۵ نفری نه نفر اصلح را باید برای شورا شهر انتخاب می‌کردند.

در بین افراد اعلام شده ظاهرا اشخاص شناخته شده‌ی کمتری یافت می شد. برخی از آنها که دارای سوابق بیشتر فعالیت اجتماعی-سیاسی بودند سعی کردن با یارگیری قومی یا طایفه‌ای محوریت یک ائتلاف را داشته باشند. به دلیل ناشناخته بودن نیروهای موجود چه در میان شهر و حتی در قوم و طایفه مورد نظر معادلات اجتماعی کمتر به سمت و سوی یک جریان خاص سوق پیدا می کرد. پس از رفت و آمد‌های سیاسی تقریبا جریانات شکل گرفته با وزن‌های همسان کلونی‌ها اجتماعی-سیاسی با مقبولیت یکسان برای عده‌ای خاص تشکیل شد. این عدم تعامل بین نیروها باعث شد جریان سیاسی شهر کامل وارد فاز رکود شود. در این بین افرادی بودن که با سرک کشیدن به این جمع و آن جمع سعی می کردند برای خود جمع مقبول بهتری دست و پا کنند. این امر باعث شد که بارها و بارها اجتماع‌ها و ائتلاف‌های شکل گرفته و از بین بروند. در این بین با رد و تایید صلاحیت برخی افراد جریانات جدیدی در شهر شکل می گرفت. نیروها  با از دست دادن نیروهای خود سعی می کردند افراد جدید جایگزین کنند. برخی با آمدنشان حساسیت برخی جمع‌های شکل گرفته را برانگیختند. این انگیزه‌ای جدید برای سرعت بخشیدن به تشکیل گروه‌های ائتلافی می داد.

محوریت برخی ائتلاف ها
در شهر حول چند محور فردی یا جمعی سعی شد ائتلافاتی شکل گیرد. نمونه اول با رویکرد و عضویت قوم ارباب بود. آنها سعی کردن با گرد هم آوردن برخی اقوام پرجمعیت شهر ائتلافی با وزن جمعیتی زیاد شکل دهند. برنامه‌ریزی این مجموعه از مدت‌های پیش در حال انجام بود. بارها به دلیل گوناگون ار جمله عدم رعایت اصل اعتماد رایی زنی‌های ائتلافی به هم خورد. در آخر با حضور یکی از وابستگان ارباب و اقوام آل داود و دوستکام و یکی از اعضای ایرندگان تیم به مردم معرفی شد. از این جمع فقط یک نفر به شورا راه یافت.

دومین محور فعال شهر حول اعضای یکی از مدارس دینی شهر بنا شد. تیمی اولیه سعی در انتخاب اعضای قومی و طایفه‌ای با محور هسته‌ی اصلی خود داشتند. سامان دهی امور این مجموعه از طرف این مدرسه صورت می گرفت. بعدها به دلایلی هسته اولیه گزینش‌گر تیم تغییر یافت و فقط یکی از اعضای وابسته به مدرسه در جمع باقی ماند. با رایی‌زنی های مختلف مجموعه سربازی‌ها وارد بازی این تیم شدند. نیروهایی از بمپور و برخی ایرانشهری‌ها قطعه‌ی بعدی این پازل را کامل کردند. با وجود انتظار بالای مجموعه سرباز برای رای آوری فقط یکی نفر غیر سربازی از این ائتلاف رای آورد.

گروه بعدی با محوریت جامعه ایرندگان شکل گرفت. بعد از بالا و پایین‌های زیاد در خود مجمع ایرندگان سرانجام فردی مورد حمایت این جمع اعلام شد. هر چند برخی دیگر از این رای ناراضی بودند و در گروه‌های دیگر وارد کارزار شدند. پس از هم پاشیدگی گروه‌ها دیگر در این اواخر نیروهای دامنی ایرانشهر و دامنی‌ها مقیم ایرانشهر به این جمع پیوستند. فردی از جمع سرحد و جمالزهی‌-خاشی‌ها ایرانشهر سمت دیگر این ماجرا را کامل می کرد. از نیروهای دامنی(چاری‌زهی) فردی وارد بازی شد. در آخر سه نفر نیروی جوان که تا به حال مستقل فعالیت می کردند در آخرین دقایق جمع را کامل کردند. در ظاهر جریان رویه انتخابات آنها توانسته بودند با حمایت برخی از اقشار جوان و تحصیلکرده برای خود جایگاه اجتماعی مقبولی دست و پا کنند. برخی جریانات روز انتخابات معادلات این جمع را به هم ریخت. از این جمع دو نفر عضو اصلی و سه نفر علی‌البدل به شورا شهر راه یافتند.

 محور ادوار شورا با عضویت چند نیروی جدید که سابقه شورایی نداشتند با کمترین سروصدا فعالیت خود را پی می گرفت. هر چند با حذف و اضافه شدن برخی سرشاخه‌ها برنامه‌های اولیه‌ی آنها به هم ریخت اما با یارگیری مجدد توانستند خود را ترمیم کنند. به علت عملکرد ادوار گذشته شهرداری به خصوص دوره اخیر مردم در مقابل این جمع موضع تقابل گرفته بودند. اما آنها بدون در نظر گرفتن این مسئله فقط خود را برای روز رای گیری آماده می ساختند. داشتن تجربه انتخاباتی و استفاده از توان‌ اطراف و اکناف معادلات را به نفع آنها تغییر داد. این جمع یکی از منسجم‌ترین تیم‌های کاری انتخاباتی بودند. از این جمع چهار نفر به عنوان عضو اصلی به شورا راه یافتند.

هر چند ائتلاف‌ها و گروه‌های دیگر نیز در شهر شکل گرفت. اما چون دارای افراد و پتانسیل‌های اجتماعی قابل قبولی برای ورود به شورای شهر نبودند فقط یک نفر از مستقل‌ها و ائتلافی‌ها وارد شورا شود. هر چند این فرد ورودش را مرهون فعالیت‌های هدف‌دار گذشته خود و برخی مولفه‌های جدیدی بود که همین اواخر شکل گرفت و باعث شد او نیز از اعضای شورای شهر ایرانشهر شود.

 نتایج – نکات

۱. ما برای رسیدن به معیارهای مردم‌سالاری حتی معیارهای ملی فاصله بسیار زیادی در این شهر و حتی استان داریم.
۲. مولفه‌ی قوم و قبیله دیگر عنصر تعیین کننده در معادلات انتخاباتی نیست. چون نیروهای برآمده از اجماع قومی اکثرا حذف شدند.
۳. ثابت و نداشتن اعتماد به اعضای هم پیمان ناشی از عدم وجود اصول فردی و حرفه‌ای در سیاست‌ورزی شهری است. چرا که افراد در این دوره بارها و بارها پیمان بستند و اصول خود و اخلاق را زیر پا گذاشتند.
۴. داشتن برنامه و طرح علمی برای مدیریت شهری اصلا مهم نیست بلکه داشتن طرح انتخاباتی با رویکرد ورود به هر طریق ضروری‌تر است.
۵. با وجود پیشرفت سطح علمی شهر اما هنوز رویکرد مدیریت شهری به سمت  عقب حرکت‌ کرده و سنت‌محور است.
۶. شورای کنونی حاصل برآیند سیاست‌ورزی برخی کنشگران با در نظرنگرفتن علم،اخلاق و تعهد است، اینکه چگونه می توانند با هم و مردم تعامل داشته باشند بزرگترین سوال مردم و فعالین اجتماع از این افراد در آینده خواهد بود
۷. دوره چهارم چنانچه نتواند تعامل با مردم و تحصیلکردگان را مدیریت کند قطعا با مشکلات جدی مواجه خواهد شد.
۸. نکته آخر اینکه با توجه به شرایط اقتصادی کشور و شهرداری شهر انجام طراح‌ها عمرانی با مشکل تامین اعتبار حتما مواجه خواهد شد، پس باید برای این مشکل حتما باید چاره‌ای بیندیشد.

نقش طوایف در انتخابات ۲ – قوم یا منافع عمومی

۱۲ خرداد ۱۳۹۲ ۱ دیدگاه

مدیریت قومی یا منافع عمومی

متغیر قومیت در معادلات اجتماعی در زندگی مدرن امروز بخصوص در مسایل مدیریت کلان و مدیریت شهری دیگر آن نقش محوری را ندارد. در گذشته شاید وقتی مولفه‌های دیگر در جامعه کمتر دیده می شد عنصری همانند قوم یا طبقه اجتماعی برای تقسیم بندی افراد جامعه و تقسیم منابع و مدیریت به کار می رفت، اما اکنون در قرن فن‌آوری اطلاعات این تقسیم بندی اگر هم وجود داشته باشد دیگر نافع نیست. در حال حاضر تولید دانش و محور بودن علم خط حاایل میان مردم و انواع مدیریت اجتماعی است. در دنیای امروز مردمی تواناتر هستند که داناتر باشند.

جامعه بلوچستان در حال گذر از دنیای قومی-طبقاتی به سمت مدنیت مدرن است. پس این جامعه کم کم باید در معادلات اجتماعی-سیاسی خود متغیرهای دیگر را وارد سازد. این روند جامعه را از نگاه تک بعدی و انحصارطلبی نجات خواهد داد. ممکن است در ذهن برخی خوانندگان این شائبه شاید پیش آید که این یادداشت سعی دارد نقش اقوام و طوایف را در جامعه نادیده بگیرد. در جواب باید گفت ما سعی داریم قوم و طایفه را به عنوان یکی از مولفه‌های شناخت هویت فردی در نظر داشته باشیم. جهان کنونی که هر کس سعی دارد با توانمند ساختن خویش و جامعه‌اش قدرت راهبری بیشتری کسب کند استفاده از تمام توانمندی‌ها و ابزارها یک اصل بدیهی می نماید. تک بعدی اندیشیدن و محور بودن مسایلی قومی-طبقاتی ما را از تصمیم‌سازی‌های درست دور خواهد کرد.

در مجموع استفاده از تقسیم‌بندی قومی-طبقاتی برای مدیریت جامعه کاری بسیار فرسایشی و کم‌باز ده است. اگر مولفه‌ی قوم همراه با سایر عناصر تاثیرگذار در مدیریت جامعه به درستی ترکیب شوند مدیریت جامعه بسیار سریع‌تر و راحت‌تر انجام خواهد گرفت. امید است افرادی که تقسیم بندی قومی-طایفه‌ای را ملاک تقسیم قدرت اجتماعی-سیاسی قرار می‌دهند سایر توانمندی‌های جامعه را نیز مدنظر قرار دهند. همچنین رویکرد اصلی جامعه را تامین منافع و مصالح عام بدانند.

نقش طوایف در انتخابات

۱۲ خرداد ۱۳۹۲ بدون دیدگاه

طایفه پایه‌ی موضع‌گیری

نوع جدیدی از مشارکت اجتماعی سیاسی در شهرهای بلوچستان بخصوص در برهه زمانی انتخابات شوراها در حال شکل‌گیری است. در یادداشت پیشین ما به انواع فضاهای انتخاباتی در شهرهای استان سیستان و بلوچستان مختصر اشاره‌ای کردیم. نوع سومی که بحث آن است نوعی است که ما در شهرهایی مانند ایرانشهر شاهد آن هستیم. در این گونه شهرها انواع و اقسام گروه‌های جمعیتی و صنفی وجود دارد. گروه‌هایی که مثلا نسبت اولیه او را متصل به یکی از روستاهای اطراف می دارد. روند انتخاب فرد و شیوه تعامل سیاسی-اجتماعی این گروه‌ها نمایش خطرناکی از سهم‌خواهی و خودکامگی عده‌ای افراد خاص می‌باشد که در ادامه به بررسی برخی از این نوع تحرکات می‌پردازیم.

عده‌ای افراد خاص در هر قوم و دسته‌ای، حال چه کسی به آنها نمایندگی دیگران را داده خود سوال بزرگی است، سعی می‌کنند با جمع کردن عده‌ای از اقوام وابسته فردی را به نمایندگی انتخاب کنند. اینکه بارها  و بارها این حرکات صورت می‌گیرد یا به چه شیوه‌ای به جمع بندی می رسند خود داستانی با طول و تفسیر فراوان دارد که از حوصله این یادداشت خارج است. پس از طی یک یا چند جلسه فردی به عنوان نماینده آن طیف مشخص می شود. حال داستان از اینجا به بعد جالب می شود.

این فرد کاملا باید اختیار خود را به آن جمع دهد. یعنی آن جمع مثلا تصمیم می‌گیرید او با چه کسی دیدار کند یا نکند، در چه ائتلافی حضور داشته باشد و یا چه طرح و برنامه‌ای داشته باشد. دیگر این فرد به یک دست‌نشانده‌ی دیگران تبدیل شده است. در صورتی که همه جهان به خصوص احزاب و گروه‌ها وقتی فردی را به نمایندگی خود انتخاب می‌کنند او سخنگو و عنصر اصلی آن جمع به نمایندگی آنان است. هرچند تیم سایه و مشاوران صحنه‌گردان مسایل هستند ولی به ظاهر همان فرد نماد آن جمع به شمار می رود.

فرد منتخب به دلیل پشتیبانی و رای آن جمع  همیشه مرهون این التفات خواهد بود. پس او باید در ادامه خواه یا ناخواه در صدد جبران این لطف‌های خواسته و ناخواسته برآید. چون این فرد برآمده از تفکر انحصارطلبی و سهم‌خواهی عده‌ای خاص بوده پس همیشه باید در سایه آنها   دوره تصدی خود را بگذراند. فرد مجبور خواهد بود به صورت قانونی، شبه قانونی و یا حتی غیرقانونی به اطرافیانش رانت و سود برساند.

بحث ساختار جامعه بلوچستان و رابطه‌ی آن به عدم توسعه یافتگی این استان از مباحث دنباله‌دار آگاهان این منطقه است. ساختار قومی-طایفه‌ای جامعه چنانچه با هوشمندی با دیدگاه منافع عمومی در معادلات اجتماعی تاثیرگذار باشد می‌تواند نقش دوره‌ی گذار به مدرنیته را با حداقل زیان‌رسانی طی کند. اما عده‌ای سودجو سعی دارند سرنا را از دهان گشادش بنوازند. آنان سعی دارند با پررنگ کردن مباحث قومی-طایفه‌ای خطی میان اقشار مختلف مردم بکشند و از این طریق فردی را مثلا به عنوان نماینده قوم علم کرده و از قبل آن به منافعی برسند.

ادامه دارد…