طریقه رندی «مصطفی دانشور»

Panta geiro

http://www.bankreceptov.ru/skazki/skazki-0032.shtml

چـُـکانی دیوان ی. ولاديسلاو – ايتالوی
—————- ————————-
تـَرینـــــــوک : کریم بلوچ _ تهل

شَهزاتيں بانُك « پانتا گيرو »

ماں يك مُلكے ءَ يك وَژبهتيں بادشاهے هست ات كه آئی ءِ نام « اِستپان » ات و سئے جـَنـِـك ئی هست ات .
آئی ءِ زندمان ءَ ، هر چيزے په آئی ءِ دل ءِ لوٹ ءَ بيتگ ات . بلے بادشاه استپان ءَ يك چيزے پريشان كتگ ات كه آئيا مردين چـُـكے نيست ات .

يك بـَرے پيرانسری ءَ ، دگه ورنائيں بادشاهے چه آئی ءِ همساهگاں ، په جنگ و مِڑ ءَ پاد اهت . همے سَوَب بيت كه بادشاه استپان سك پريشان به بيت : « من هنون چون بكناں ، من وا پَــدَر انت كه پير و زَهير بيتگاں . هم نادراهی ءِ باهوٹ اوں ، كے منی جنگيانی سروك ءَ بيت و جنگ ءِ پَڑ ءَ ميدان داری كنت ؟»

مـَستريں جـَنـِـك كه پت ءِ پريشانی ءَ سَهيگ بيت ، آتك و پت ئی گوئشت :
– من شمئی جنگيانی كمانداری ءَ كناں و شما چه منی كارپد ءَ وَش و بے پگر بئيت !
– نه ! منی شـَرّ رَنگيں جـَنـِـك ! جنگ زالانی كارے نه انت . _ پيريں بادشاه جواب دات .
– لوٹ ات شما منا به چكاس ات ! _ مستريں جنك چه وتی پت ءَ دزبندی كت .
– جوان انت ، بلے گوں همے شرط ءَ كه اگں جَنگ ءِ پَڑ ءَ ترا جنينی و زالی پگر و هيالے گير آتك و تو جنينانی داب ءَ پگر كت ، گـُڑان هما دمان ءَ سرجميں پـَئوج ءَ بزور و لوگ ءَ بــِر گـَرد . _ بادشاه وتی جنك ءَ گوئشت .
رَند چه ايشی ءَ بادشاه وتی رازداريں كاردار ءَ توار كت و پـَرمات ئی ، جنگ ءِ وهد ءَ شهزاتيں جنك ءِ همراه به بيت ، بلے هر وهد كه جنك ءَ ، زالی پگرے كت ، هما دمان ءَ لشكر ءِ پجّی ءَ واتـَـر به كننت .

راه ءِ يك بـَهرے ءَ شتگ اتنت كه شـَكری نـَـلانی كِشار اش ديست انت .
– چونيں زَبـَردَستيں شـَكری نـَل انت ! چه آهاں باز جوانيں بنديك ريسَـگ ءَ بيت ! _ شَهزاتيں زال ءَ دررائينت .
هما دمان ءَ كاردار گوانك جَت :
– اِر گـَرد ! ما لوگ ءَ بــِـرگـَرد اوں ، تو جنينانی داب ءَ پگر كت . تو بنديكاں ريسگ ءَ لوٹ ئے !
دومی روچ ءَ ، دومی جنك ، بادشاه ءِ كِرّ ءَ آتك و گوئشت ئی :
– من جنگ ءِ پـَـڑ ءَ دركپاں و رواں . دزبندی انت كه پئوج ءِ سروكی همائيا ديگ به بيت !
آئيا چه بادشاه ءَ سك باز دَزبندی مِنـّـَت و زاری كت كه آئيا موكل بدنت كه اے گرانيں كار ءَ وَت سَرجم به كـَنت .
آهر ءَ بادشاه ءَ دومی جـَنـِـك ءِ هَبـَر مَنّ اِت و زُرت . بلے گوں هما شرط ءَ كه مَستريں گهار ءِ داب ءَ ، اگں كجام جاهے ءَ جنينی پگر ئی كت ، هما دمان ءَ پيكه سرجميں لشكر ءَ به زور ايت و لوگ ءَ واتـَـرّ به كنت .
اے جَـنِــك هــم باز دور نه شُت . چـــه شَـــكری نلاں كه په زيب رُستگ اتنت ، سرگوئست انت ، بلے وهدے كه جنگل ءَ رَست انت و مان بيت انت ، ديست ئی كه بــُيـد ءِ راستيں و شَتكيں درچكاں كه باز زيبدار اتنت و ڈيوای ءَ چو بـَـلِت انت ، گوں زيبداريں ٹـال و شاهڑاں ، رُستگ اتنت ، چـُـپ بيت ئی نه كت . آهی كـَش ات و گوئشت ئی :
– اوه چونيں چـَـهـرے چه اے دِرَچك ءِ كـُـنٹ ءَ جوڑ ءَ بيت !
– شهزاتيں بانُك ! تو جنينی كارانی باره ءَ پگر كت . چـَهر ءِ باره ءَ ! لوگ ءَ واگرد كن ! _ كاردار ءَ گوانك جت .
سيمی روچ ءَ ، سيمی شهزاتيں بانك ، پيريں بادشاه ءِ كِـرّ ءَ آتك .نام ئی « پانتا گيرو » ات . و چه پت ءَ دَزبندی ئی كـُت كه آئی ءَ بــِـلـّـِيت كه لشكر ءِ پـَجّــی ءَ په جنگ ءَ دَر كـَپيت .
– نه _ بادشاه گـُٹ ءَ زور پردات و گوئشت ئی _ تو سَك ورنا ئے ! اگں تئی مَستريں گهاراں اے كار ءَ كت نه كت ، هچ داب ءَ تئی گون ءَ نه بيت . جنيناں مدام جنينی كارانی باره ءَ پگر ءَ كن انت و جنگ و جيڑه مردانی كار انت .
بلے « پانتا گيرو » وتی پت ءِ هبر ءَ په بيه نه مَنّ اِت و گوئشت ئی :
– تو چه بے دَری ءَ منا به چـَـكـّاس . چه منی چكاسكاری ءَ شما تاوانبار ءَ نه بئيت . من چه شما دَزبندی كناں كه منا اجازت به دئيت كه من به رواں . من شما را هچ داب ءَ سرجهلی ءَ نه هِلاّں !
آهر ءَ بادشاه ءَ ديست كه دگه راهے هم نيست انت . و مجبوری ءَ مَنّ اِت ئی كه « پانتا گيرو » هم وتی چكاس ءَ پيشداريت . بلے پدا گوں هما شرط ءَ كه آئی ءِ گهارانی گون ئی كتگ ات .

« پانتا گيرو » جَنْـگی گــُداں گورا كت . زَهم و كـُلت ئی بَست انت . نين چو جنگی مرديں ورنا اے جاه ءَ آتك .
« پانتا گيرو » اپسے ءَ سوار بيت . لشكری زُرت و نـَزآرت و سيمسر و جنگ ءِ پـَڑ ءَ روان بيت .
آهاں پرزيبيں شكری نلانی كشاراں گوازينت انت. چه لـَد ءَ گوئست انت و سيمسر ءِ نزيك ءَ رَست انت ، بلے « پانتا گيرو » يك هبرے هم نه كت . « پانتا گيرو » په راستیں يك جنگی سروكے ات .

وَهدے كه آهاں وشنياتكيں همساهگ ءِ بَند و سيمسر ءَ رَست انت ، « پانتا گيرو » اول لوٹـت كه وشنياتكيں بادشاه ءِ گون ءَ گپ و هبر به كنت .

وشنياتكين همساهگيں بادشاه ءِ نام « ماتيو » ات . آئی باز ورنا ، شَوْك و وش رَنگيں مردے ات . « پانتا گيرو » ءَ چه اولی گِدار و گِندُك ءَ باز وَش و دوست بيت .
بادشاه « ماتيو » ءَ هم دُژمنيں پَئوج ءِ ورناييں سروك باز وَش و دوست بيت . بادشاه ماتيو هم باز هُژياريں مردے ات ، جنگی سروك ءِ مرديں بيگ ءِ سرا ، چه هما اول ءَ ناباور بيت و ماتيو ءِ شك هميش ات كه پئوج ءِ سروك، وشنياتكيں بادشاه ءِ يكے چه جنين زَهگاں انت كه مردينی گـُد ئی گورا كتگ انت .
پر شی كه ورناييں بادشاه وتی شَـك ءِ سرا دلجم به بيت ، « پانتا گيرو » ئی وتی ماڑی و كلات ءَ لوٹـائينت تا كه به نند انت و هَـبَر به كن انت .
بادشاه ماتيو هنچو وتی مات ءَ هال دات كه « پانتا گيرو » ءِ گندُك ءَ ، آئی ئی مان وتی ماڑی ءَ لوٹـائينتگ و داوت داتگ . و وتی مات ئی گوئشت :
– بادشاه استپان ءِ جنگی كماندار ، منی هيال ءَ مردينے نه انت ، بلكين آئی ءِ ورنا ييں جنك « پانتا گيرو » انت كه مردينی گـُد و پـُچ ئی گورا كتگ انت .

« شـَهزاتيں كاڑے ورنا ، پانتا انت چو تُپــِشك انت
اِستار ءِ داب ءَ رُژنا ،چم ئی بـَلاں جـَـلـِشك انت
رِيز اِنت ماپَر ئی هم،ڈكــّــُم گوں سُهرءَ همرنگ
ٹـُكـّيت دل اوں چه مهر ءَ ، بيتـگ پر آئی دلتنگ »

– دل ءَ بدار و گم مه كن منی سَؤل و بادشاهيں بَچ ! چنت راه هست انت كه ما بزان اوں كه چون بارين اے جنكوے كه مردينی دِريسی گورا كتگ يا نه ! تو وتی مهمان ءَ به بر وتی هتيارانی ميدان و نشان جَنئگ ءَ . اگں جنكوے تئی هتيارنی باره ءَ ، ترا سر و سوجے هم نه كنت ، اگں مردينے به بيت ، آهان ءَ زورايت ، چار و بيچار هم كنت و بلكين سَر و سوجے هم بكنت .
بادشاه ماتيو وتی مات ءِ هبر زُرت ؛ بلے « پانتا گيرو » ءَ هم وتی پت ءِ شرط گِير و يات اتنت ، په همے هاترا ، وتی هركارے ءَ جوانی ءَ چاراں و پگر كنان ات . آئيا چو جنگی مردانی داب ءَ سرجميں هتياراں چارت و ٹـپـاس اتنت . زَهماں دست ءَ زُرتنت ، چارت انت ، دَپ ءَ ديست انت ، هتياراں زُرت و نشاناں جت .

وَرناييں بادشاه ، اَپدا وتی مات ءِ كِرّ ءَ شُت و گوئشت ئی :
– من پگر ءَ كنان كه اے شهزاتيں مئی مهمان ، بادشاه استپان ءِ ورناييں كاڑ انت . هر چــون كه آئيا هـَتـيـارانی گــون ءَ مرديـنـانی داب ءَ لـَيب و گــوازی كت . من زاناں و دلجماں :

« شـَهزاتيں كاڑے ورنا ، پانتا انت چو تُپــِشك انت
اِستار ءِ داب ءَ رُژنا ،چم ئی بـَلاں جـَـلـِشك انت
رِيز اِنت ماپَر ئی هم،ڈكــّــُم گوں سُهرءَ همرنگ
ٹـُكـّيت دل اوں چه مهر ءَ ، بيتـگ پر آئی دلتنگ »

اپدا ماتيں آئيا لـَباس و تـَسلاه كت :
– تو آئيا باگ ءَ به بَر . اگں آئی جنكے انت ، هما دمان ءَ سُهر پلانی نيمگ ءَ رَؤت . اگن مردينے به بيت جازمين _ ياسمين _ ءِ كـَش ءَ رَوت و اوشتيت ، چه آئيا ٹـالے سِند ايت و وتی گوش بُن ءَ اير ءَ كنت .
بادشاه شُت تا كه گوں « پانتا گيرو » ءَ مان باگ ءَ تـَرّ و گـَردے به كنت .
« پانتا گيرو » وانندهيں جنِكے ات . آئيا كتاباں ونتگ ات و زانتكار ات كه مردينان ءَ جازمين _ ياسمين _ ءِ بو وَش ءَ بيت . آئيا هم جازمين ءِ پُل ءِ ٹـالـُكے ءَ سِست و گوش بُن ءَ اير كـُت .

ماتيو چَٹ هَيران و پَريشان ات و آتك وتی مات ءِ كِرّ ءَ و گوں گـَمزَديں آواز ءَ وتی ماتی گوئشت :
– آئيا جازمين ءِ پـُلئ سست ، بلے منی دل پـَـك انت :

« شـَهزاتيں كاڑے ورنا ، پانتا انت چو تُپــِشك انت
اِستار ءِ داب ءَ رُژنا ،چم ئی بـَلاں جـَـلـِشك انت
رِيز اِنت ماپَر ئی هم،ڈكــّــُم گوں سُهرءَ همرنگ
ٹـُكـّيت دل اوں چه مهر ءَ ، بيتـگ پر آئی دلتنگ »

ماتيں ديست كه آئی ءِ بَچ په راستی مِهريگ بيتگ ، په ايشی كه آئی ءِ مهر به وَدّ ايت، آئيا دگه سوج ئی هم دات :
– آئيا تو آهری گـَشت ءَ به چـَـكـّاس . تو مروچی چه آئيا به لوٹ چاشت ءِ وهد ءَ تئی پَجـّی ءَ ، جان ءِ شودگ ءَ دريای ءَ به رَؤت . اگں جنكوے به بيت ، نه مَنّ ايت و تئی پجّی ءَ جان شودگ ءَ نه رَوت .
بادشاه ماتيو آئيا داوت دات و لوٹـت ئی . گوئشت ئی :
– بيا مرچی چاشت ءَ روان و دريای ءَ سر و جانے شوداں !
پانتا گيرو آئی ءِ چالاكی ءَ دَربُرت و زانت . گوں نُزهند ءَ پسو ئی دات :
– جی هـَو ، اے باز جوانيں گپے انت ، بلے بيا كه مرچی دريای ءِ آپ سارت انت ، گهتر انت كه باندات په جان ءِ شودگ ءَ دريای ءَ به رَواں !
و هما دَمان ءَ « پانتا گيرو » ءَ رازداريں كاردار ءَ توار كت كه دَلهار تيزيں بور و مادِنے سَنج و تَيار كنت و كاگدے په آئی ءِ پت ءَ سركن انت . كاگد ءَ چه بادشاه استپان ءَ همے دَزبندی بيتگ ات كه هرچی زوت تر يك كاگد و چِٹے راه دئيت كه : « بادشاه ءِ ناجوڑی سك ديما شتگ و بادشاه سك نگيگ انت و وتی مرك ءَ چه پيش لوٹيت كه « پانتا گيرو » ءَ بگند ايت .»

ايدگه روچين ءَ ، بادشاه ماتيو وتی باگ ءَ ، دريای ءِ كـَش ءَ وتی مهمان « پانتا گيرو » ءِ وداريگ ات . هنچو كه « پانتا گيرو » چه دور ءَ ودی بيت ، بادشاه وتی گـُد ءَ كـَشِت و آپ ءَ دَؤر كت . وَهدے كه « پانتا گيرو » رَست ، گوئشت ئی :
– من چه راه ءَ رَستگاں ، هِـيد اوں كتگ ، كـَمَڑك ننداں و هيداں هُشك ءَ كناں ، گـڑان آپ ءَ مان بَـيـاں !
بلے راستيں هَـبـَر هميش ات كه « پانتا گيرو » وتی پت ءِ نـَپـَر و كـُلـَه ءِ رَهچار ات .

رَند چه چـُنت دَمان ءَ ، ماتيو اپدا « پانتا گيرو » ءَ توار كت كه گـُداں كـَش و آپ ءَ دَؤر كـَن . بلے هما دَمان ءَ تيزيں اپسے ءِ سُرُمبانی توار اشكنگ بيت . سوارے باگ ءِ دَپ ءَ اير كـَپت . كاگد ئی باگوان ءَ دات تا كه « پانتا گيرو » ءِ دست ئی بدنت .

« پانتا گيرو » هما دمان ءَ كاگد ءَ اشتاپی ءَ پاچ كت و وَنت و ديم ئی « ماتيو » ءِ نيمگ ءَ گـَردينت :
– من سك بژنيگ اوں ، منا بَـرّيں و گـَندَگيں هـَبرے رستگ . منی پت مَـؤت ءِ نگيگيانی باهوٹ انت و لوٹيت كه پيش چه مـَرك ءَ منا بگند ايت . من پيكه همے دَمان ءَ سَرگِراں و برواں . بادشاه « استپان » لوٹيت كه تئی گون ءَ سـُهل و سـَلاه بكنت . اگں شما گوں اے هبر ءَ همتپاك ات ، گـُڑان شما مئی نيمگ ءَ بيا ات . ما شما را داوت ديوں و وَش آتك كنوں .
وَرناييں بادشاه ءَ ، دگه كجام دَگ ّ و راهے نيست ات ، « پانتا گيرو » ءَ چه سِدَگ آئيا وَش نه بيتگ ات بلے گوں دل نه كـَشّی ءَ ، گوں « پانتا گيرو » ءَ موكل ئی كت . چو تا آهر ءَ دلجم نه بيت كه اے شهزاتيں جنكوے يا شهزاتيں مردے . بادشاه ماتيو په چـُشيں شهزاتيں كاڑے ءَ بنديگ بيتگ ات .

رند چه « پانتا گيرو » ءِ رَوَگ ءَ ، ورناييں بادشاه سك زهيراں گِپت و گـَميگ بيت . مان بادشاهی ماڑی ءَ هنچو وَيل و سرگردان ات . هچ كار ءِ تَب ئی نيست ات . آهر ءَ شت هما كـَت و كوٹی ءَ كه « پانتا گيرو » ءَ داشتگ ات . هـَمودان كاگد ئی ديست كه چارپادگ ءَ اير انت . كاگد ءَ نبشتگ ات :
« دوستيں ماتيو !
من شهزاتيں مردينے نياں ، من شهزاتيں كاڑے اوں .»

« من اوں ترا په « پانتا »، دلبر شاهی جَنـِك اوں
اِستار ءِ داب ءَ رُژنا ،چم اوں بـَلاں جـَـلـِشك اوں
رِيز اِنت ماپَر اوں هم،ڈكــّــُم گوں سُهرءَ همرنگ
ٹـُكـّيت دل اوں چه مهر ءَ ، بيتـگ ترا په دلتنگ »
بادشاه « ماتيو » چه گـَل ءَ بال ات . تـَتـك و سِـٹـُـك جـَنـاں شـُت وتی مات ءِ كِرّ ءَ و گوئشت ئی :
– منی مات ! من زانت ، من ترا گوئشت كه « پانتا گيرو » جنكوے ، آئی ءِ جند اے گـپ ءَ مَـنّـِتـَـگ . ادان اے كاگد ءَ .
هما دمان ءَ لوٹـت ئی كه آئی ءِ شاهی اپس گاڑی ءَ تيار بكن انت . نِشت وتی شاهی اپس گاڑی ءَ و « پانتا گيرو » و بادشاه استپان ءِ مُلك ءِ نيمگ ءَ تاچيناں بيت .

« پانتا گيرو » وهدے كه لوگ ءَ رَست ، سرجميں هالی وتی پت ءَ گوئشت انت كه چون گوں زانتكاری ءَ آهانی رَد داتگ . گوں آهاں هور ، بلے باز نزيك نه بيتگ ، بلے پدا هم بَيد جنگ ءَ سُهل بندی ئی كتگ .
آهانی گپ هنگت نه كـُـٹـتـَگ ات ، كه كـَلات ءِ دَروازگ ءِ تِلينگوك ءِ ژِلينگگ ءِ توار بيت . چه دَروازگ ءَ مزنيں بادشاهی اپس گاڑی اے مان بيت . اے مهرجتين بادشاه « ماتيو » ءِ اَپس گاڑی ات .
هر دوئيں بادشاهاں نِشت انت . تران و سُهل اش كت و بادشاه ماتيو وتی دل ءِ مهرواری و بنديگ بُوَگ ءَ په « پانتا گيرو » درشان كت و گوئشت و آهانی سانگبندی ءِ لوٹـوك بيت . « پانتا گيرو » هم آئی ءِ سانگبندی گوں بادشاه ماتيو ءَ وَش ات .
چو آهانی سانگبندی بيت و آهاں سير كت . بادشاه ماتيو وتی لوگبانُك « پانتا گيرو » ءَ زِرت و وتی بادشاهی ءَ بُرت و چو آهانی سهل و ايمنيں دراجيں زندے بنگيج بيت .

http://www.bankreceptov.ru/skazki/skazki-0032.shtml

1 دیدگاه

  1. سلام من شما را به لیست دوستان اضافه کردم اگر صلاح دانستید خوشحال می شوم

پاسخی بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.