بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘شعر’

سعدی، مرغ سخندان

۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ ۳ دیدگاه

به مناسبت روز بزرگداشت سعدی

سعدی

مقبره سعدی

در بارگاه خاطر سعدی خرام اگر                            خواهی ز پادشاه سخن داد شاعری*
هفت کشور نمی‌کنند امروز                                  بی مقالات سعدی انجمنی*
من‌آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت        هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم*
هر متاعی ز مخزنی خیزد                                    شکر از مصر و سعدی از شیراز*
منم امروز و تو انگشت‌نمای همه خلق                 من به شیرین سخنی و تو به خوبی مشهور*
اگر شربتی بایدت سودمند                                ز سعدی ستان تلخداروی پند*
بر حدیث من و حسن تو نیفزاید کس                 حد همین است سخندانی و زیبایی را*
سعدی اندازه ندارد که په شیرین سخنی            باغ طبعت همه مرغان شکرگفتارند*
خانه زندان است و تنهایی ضلال                        هرکه چون سعدی گلستانیش نیست*
درین معنی سخن باید که جز سعدی نیاراید        که هرچ از جان برون آید نشیند لاجرم بر دل*
هنر بیار و زبان‏آوری مکن سعدی                        چه حاجت است بگوید شکر که شیرینم*
قلم است این به دست سعدی دُر                     یا هزار آستین دُرّ دَری*
دعای سعدی اگر بشنوی زیان نکنی                    که یحتمل که اجابت بود دعایی را*
ز خاک سعدی شیراز بوی عشق آید                  هزار سال پس از مرگ او گرش بویی*

Categories: فارسی Tags: ,

رند درد آشام

۲۵ فروردین ۱۳۹۱ ۵ دیدگاه

به مناسبت روز بزرگداشت عطار نیشابوری

بار دگر شور آورید این پیر درد آشام را         صد جام برهم نوش کرد از خون دل پر جام ما
چون راست کاندر کار شد وز کعبه در خمار شد         در کفر خود دین دار شد بیزار شد ز اسلام ما
پس گفت تا کی زین هوس ماییم و درد یک نفس         دایم یکی گوییم وبس تا شد دو عالم رام ما
بس کم زنی استاد شد بی خانه و بنیاد شد         از نام و ننگ آزاد شد نیک است این بدنام را
پس شد چون مردان مرد او وز هر دو عالم فرد او         وز درد درد درد او شد مست هفت اندام ما
دل گشت چون دلداده‌ای جان شد ز کار افتاده‌ای         تا ریخت پر هر باده‌ای از جام دل در جام ما
جان را چون آن می نوش شد از بی‌خودی بیهوش شد         عقل از جهان خاموش شد و از دل برفت آرام ما
عطار در دیر مغان خون می‌کشید اندر نهان         فریاد برخاست از جهان کای رند درد آشام ما

Categories: فارسی Tags: ,

از من بگریزید که می‌خورده‌ام امشب

۱۳ فروردین ۱۳۹۱ ۳ دیدگاه

شعری از فروغی بسطامی

اندوه تو شد وارد کاشانه‌ام امشب         مهمان عزیز آمده در خانه‌ام امشب
صد شکر خدا را که نشسته‌ست به شادی         گنج غمت اندر دل ویرانه‌ام امشب
من از نگه شمع رخت دیده نورزم                 تا پاک نسوزد پر پروانه‌ام امشب
بگشا لب افسونگرت ای شوخ پری چهر         تا شیخ بداند ز چه افسانه‌ام امشب
ترسم که سر کوی تو را سیل بگیرد              ای بی‌خبر از گریه مستانه‌ام امشب
یک جرعه‌ی تو مست کند هر دو جهان را        چیزی که لبت ریخت به پیمانه‌ام امشب
شاید که شکارم شود آن مرغ بهشتی          گاهی شکن دام و گهی دانه‌ام امشب
تا بر سر من بگذرد آن یار قدیمی              خاک قدم محرم و بیگانه‌ام امشب
امید که بر خیل غمش دست بیاید             آه سحر و طاقت هر دانه‌ام امشب
از من بگریزید که می‌خورده‌ام امشب        با من منشینید که دیوانه‌ام امشب
بی حاصلم از عمر گرانمایه فروغی         گر جان نرود در پی جانانه‌ام امشب

Categories: فارسی Tags:

به مناسبت روز تولد پروین اعتصامی

۲۵ اسفند ۱۳۹۰ ۳ دیدگاه

در دفتر رئیس کتابخانه مرکزی دانشگاه تربیت معلم تهران عکسی از پروین دیده‌ام. او مدتی مدیر آنجا بود.

پروین

پروین

بی روی دوست، دوش شب ما سحر نداشت سوز و گداز شمع و من و دل اثر نداشت
مهر بلند، چهره ز خاور نمینمود ماه از حصار چرخ، سر باختر نداشت
آمد طبیب بر سر بیمار خویش، لیک فرصت گذشته بود و مداوا ثمر نداشت
دانی که نوشداروی سهراب کی رسید آنگه که او ز کالبدی بیشتر نداشت
دی، بلبلی گلی ز قفس دید و جانفشاند بار دگر امید رهائی مگر نداشت
بال و پری نزد چو بدام اندر اوفتاد این صید تیره روز مگر بال و پر نداشت
پروانه جز بشوق در آتش نمیگداخت میدید شعله در سر و پروای سر نداشت
بشنو ز من، که ناخلف افتاد آن پسر کز جهل و عجب، گوش به پند پدر نداشت
خرمن نکرده توده کسی موسم درو در مزرعی که وقت عمل برزگر نداشت
من اشک خویش را چو گهر پرورانده‌ام دریای دیده تا که نگوئی گهر نداشت
Categories: فارسی Tags: ,

قـدم قــدم رواں ببــــــت

۲۲ اسفند ۱۳۹۰ ۱ دیدگاه

میر گلخان نصیر:

قـدم قــدم رواں ببــــــت ــ دلیـر و پهلــوان بـبــــــــت

په شان مادر وطـــــــن ــ فدا گوں جسم و جاں ببــــــت

په نام و ننگ آبـــــرو ــ ســرا وتــــی دیاں ببـــــت
غلامی ءَ چه درکپیـــــت قدم قدم رواں ببــــــــــت

گر آسماں شمئے ســـــرءَ ــ پرشته پر غضب ببیـــــت

گرند و اَور و بـــــرق و باد ـ تهار و تیره شب ببیـــت

زمین ببیت چو آچـــــش ءَ ـــ زمانــه بــے ادب ببـیـت

ولے شمـا په مـنــــــــزل ءَ قـدم قـدم رواں ببیـــــــــت

ببیت اگر شمئے ســـرءَ ـــ غضب غضب ، ستم ستم

گوں تیگ ءِ ظلم و ظالمی ــ ببنت سر شمئے قلــــــــم

رَوِت شما چو بے خطـــر ــــ پدا شمئــے مبنــت قـــــدم

گوں خاک و خون تر بتــر قــدم قــدم رواں ببــــــــــت

تپنگ ءِ تیر و توپ و بـم ــــ شمئے سرءَ په گـــــوارگ ءَ

دل و جگر ببنت دو کــپ ــــ نظر مبیـــت په چــــــارگ ءَ

رواں ببنت جوئــے خــون ـــ فلــک بکــنت نـــــــدارگ ءَ

بهشت ءِ حور و مـــــــاڑی ءَقــدم قــدم رواں ببـــــــــــــت

اے زندگــــی غلامــی ءِ ــ په مومناں حــــرام حــــرام

نشان نه اِنت اے مـومـن ءِ ــ ببیت کافــــرءِ غــــــــلام

خبـــر نگشتـــه اَچ وت ءَ ــ نصیــر گشته اَچ کـــــــلام

په مؤمنــــــانی منــــــزل ءَ قــدم قــدم رواں ببــــــــــــت

Categories: بلوچی Tags:

وطن هشکین دار

۲۰ دی ۱۳۹۰ بدون دیدگاه

گل خان نصیر‬

ہر چونت کہ ببیت وش دگرے ملک و دیار
آبات جہان جل و مزن نام و توار
شہدے بتچنت جوہ و لیکن پہ نصیر
شر تر شہ جہاناانت وطن هشکین دار

این اثر تقدیم به کسانی که وطنشان بهترین سرزمینی است که دوست دارند

وطن هشکین دارسایت نستعلیق آنلاین

Categories: بلوچی, فارسی Tags:

حافظ :‌ یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

۱۷ مهر ۱۳۹۰ بدون دیدگاه

شعر :‌ حافظ – آواز همایون شجریان – بزرگداشت استاد مشکاتیان

یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد   به وداعی دل غمدیده ما شاد نکرد

آن جوان‌بخت که می‌زد رقم خیر و قبول   بنده پیر ندانم ز چه آزاد نکرد

کاغذین جامه به خونآب بشویم که فلک   رهنمونیم به پای علم داد نکرد

دل به امید صدایی که مگر در تو رسد   ناله‌ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد

سایه تا بازگرفتی ز چمن مرغ سحر   آشیان در شکن طره شمشاد نکرد

شاید ار پیک صبا از تو بیاموزد کار   زان که چالاکتر از این حرکت باد نکرد

کلک مشاطه صُنعش نکشد نقش مراد    هر که اقرار بدین حسن خداداد نکرد

مطربا! پرده بگردان و بزن راه عِراق   که بدین راه بشد یار و ز ما یاد نکرد

غزلیات عراقیست سرود حافظ   که شنید این ره دلسوز که فریاد نکرد؟

Categories: فارسی Tags: