روز معلم گرامي باد.( به ياد استاد پروين)
امروز 12 ارديبهشت است. در ايران به نام معلم نام گذاري شده است. وقتي كه اين روز فرا مي رسد همه ما نا خود آگاه به دوران دانش آموزي بر مي گرديم و آن دوران شيرين را به ياد مي آوريم. در زندگي ما افراد زيادي موثر بوده اند. اشخاص زيادي بر روي زندگي ما تاثير گذاشته اند ولي هيچ كس به اندازه معلم در زندگي فرد موثر نه بوده است. شايد كسي در روز نداري با رساندن پولي ما را از بحراني كه در آن قرار داشتيم رهانيده باشد اما معلم ما را از جهلي كه هميشه با ما بوده و هست رهانيد. اگر ما شخص قدرشناسي باشيم آن كسي كه ما را از تنگ دستي نجات داد بسيار ياد مي كنيم. آيا ما نسبت به معلماني كه ما را از تنگ نظري و بي آگاهي به منزل دانايي رسانده اند قدرشناسي بوده ايم؟ آيا گاهي آنها را حتي با ياد كردن گرامي مي داريم؟ آيا ما آنچه كه در وجودمان بود و معلم مي خواست آن را به ما بنماياند، به بهترين نحو پرورش داده ايم؟ اينها و ده ها سوال ديگر كه ما بايد در زندگي از خود به پرسيم و جوابي مناسب براي آنها پيدا كنيم.
من در طول زندگي خود از دانش و تعليم معلمان زيادي سود برده ام. شايد نام برخي از اين نازنين را از ياد هم برده باشم ولي وقتي خود به مقام معلمي رسيدم، فهميدم كه آنها چه خون دل ها كه خوردن تا من و امثال من بتوانيم فردي مثمر ثمر براي خود، اطرافيان و جامعه خود باشيم. در اين جا جاي دارد كه از استادي ياد كنيم كه اسطوره اخلاق و دانايي بود. مرحوم استاد عباس پروين دبير زبان انگليسي دبيرستان هاي ايرانشهر بود كه در روز بيست و هشتم آذر ماه سال ١٣٨٤ دار فاني را وادع گفت و همه دوستدارانش را در سوك نشاند. زماني كه در دوره راهنمايي او دبير زبان انگليسي بود، بسيار علاقمند به اين زبان شدم. هنگامي كه در كلاس استاد حضور داشتيم علاوه بر دانش موجود در كتابهاي درسي از دانش و آگاهي هاي او در ساير زمينه ها سود مي برديم. او با رفتار و سلوك خود به ما درس زندگي و انسانيت مي داد. به ياد ندارم كه تا به حال كسي بدي از او بگوييد. او آنچنان متواضع و فروتن بود پيغمبر گونه به كودك و بزرگ سلام مي گفت. سال ها گذشت.در دوره ي دانشگاه، وقتي كه از كرج به ايرانشهر آمدم هميشه از حضور او فيض مي بردم. علاقه وافر او به تحقيق و به خصوص تحقيق در مورد زبان بلوچي مثال زدني بود. او دانشنامه ي زنده ي بلوچي بود. كمتر موضوعي درباره زبان و فرهنگ و زبان بل
8;چي بود كه او درباره ي آن مطلب بديعي نداشته باشد. تبحر او در فرهنگ لغت نويسي بي نظير بود. همه اساتيدي كه در بنياد ايرانشناسي واحد بلوچستان حضور داشته اند به دانايي و توانايي او معترف بودند. تلاش و سخت كوشي و وقت شناسي او را در كمتر كسي ديده بود. هميشه در كلاس ها به موقع حاضر مي شد و حتي اين اواخر در بنياد ايرانشناسي به ياد ندارم كسي زود تر از او در انجا حضور داشته باشد.
از دانايي و توانايي آن مرد بزرگ هر چه بگويم كم است و قلم ها از وصف صفاتش بي توانند. من نيزدر روز معلم با نوشتن اين چند سطور اميدوارم كه گوشه اي از خصايل آن نيكو مرد را به وصف بكشم.
روحش شاد.
